Faili Meçhul Akşamlar Şiiri - Bahtiyar Cm

FAİLİ MEÇHUL AKŞAMLAR

​Bir ses kalır benden geriye, duvarlarda yankılanan,

Bir de sana yazdığım o yarım yamalak dizeler.

Yani ey cellat, ey kalbi nasırlaşmış devran!

Sen tetik çekince ben bitmem,

Eksilmem öyle kolay kolay.

​Zamanın paslı dişlileri arasında ezmeye çalıştığın bu nefes,

Sadece etten ve kemikten ibaret sanıyorsan, yanılıyorsun.

Ben, şakağından vurulmuş gecelerin rahminden doğan o ilk fısıltıyım,

Sen hangi namlunun ucunda arıyorsun bendeki canı?

Hangi kefen sığdırabilir, mısraların arasına gizlenmiş bir ömrü?

​Çek tetiğini, kurut içindeki o amansız kuraklığı!

Sen vurdukça ben azalmam, aksine çoğalırım faili meçhul akşamlarda.

Bir avuç külüm bile savrulsa, gider çöker celladın uykusuna,

Kabuslarında açan bir yaban gülü olurum, kokusu genzini yakan.

Göğsümde yarım kalmış ne kadar dize varsa,

Şimdi her biri kirpiklerinin ucundan sızan zehirli birer oka dönüşecek.

​Beni yok etmek için kuşattığın bu şehir,

Aslında benim içimde biriktirdiğim fırtınanın sadece gölgesi.

Duvarlara çarpan sesim, betonun soğuk tenine kazınmış bir jilet izidir,

Ne kadar boyarsan boya o sıvaları, ne kadar gizlemeye çalışırsan çalış,

Rutubet gibi sızar derine, kusar hafıza kusursuz suçlarını.

Ben, o hiç bitmeyen cümlenin en sonundaki ünlem işaretiyim,

Doğrulurum omurgandan yukarı, sarsarım o sağır tahtını.

​Sen her sabah o nasır tutmuş vicdanını avuçlarında eritirken,

Ben yarım yamalak bıraktığım kelimelerin yetimliğiyle beslerim bu kavgayı.

Eksildiğimi sandığın her uçurum kenarında,

Yeni bir uçurum doğurur parmak uçlarım.

Çünkü bilirim, şairin kanadığı yerde kelimeler pıhtılaşmaz,

Aksine nehir olur, yıkar geçer sarayların yalan vitrinlerini.

​Şimdi ey kalbinin kapılarını kör kilitlerle vurmuş devran!

Salla celladın o körleşmiş baltasını,

Uzat boynumu ebedi bir sükutun eşiğine.

Ama unutma,

Gövdem toprağa düştüğü an,

Yarım kalan her harfim, yeryüzünün bütün dillerinde

Hiç susmayacak bir cihan harbine durur.

Sen tetiğe bastığında sadece tetiği basmış olursun,

Ben ise

Her bir hecemle bin yıllık bir yankının şah damarında yeniden vururum.
Bahtiyar...