Bir deli sonbahar erdi yine bağ-ı cihana,
Sürükler ömür yaprağını, savurur bi-nihana.
Aldı da şu halimi önüne rüzgâr-ı fena,
Savurdu beni de onlar gibi devr-i zamana.
Her yanda dolu fütursuz insanlar,
Görüntü kibar, kaba halleri var.
Kaldırımlar zaten yapılmış yalandan dar,
Yetmezmiş ki bir de kaldırımda arabalar.
Bazen koşamazsın, yollarda tuzak var,
Emelim yegâne sendin, derdime dermân sendin
Bu virân hânede gam yükünü çeken cân sendin
Nice yıl râh-ı emelde bekledim ümmîd ile
Her gelen hicr gecemde yazılan fermân sendin
Ruhumu sardı yine o derin, gizli his ile,
Bir an ayrıldı beden, can çekildi nefes ile.
Zaman durur o demde, devran olur suskun,
Kefenle bütünleşir vücut, kesilir ses ile.
Ne bâd-ı belâ eser ne de bârân-ı gam iner
Lâkin dilimdə dâim o mestân duman tüter
Bir lahza düşse hâtırıma nâgehân hayâlin
Gönlüm seni bilmece-i pinhân sanıp yiter
Bir gün işitir mi âhımı cânânın kulağı,
Yoksa ebedî midir bu sükûtun durağı?
Firkat yükü düşmüşdür dil-i virâneme tuzak,
Rûhum taleb-i vuslat ile arar hep o çağı.
Bir duâ iner mi hâk-i mezârıma nihân,
Bir hâl düşer gönlüme yâdınla nihân-dır,
Aklım tutulur, aşkın içimde bî-pâyân-dır.
Bir mu‘ammâsın ey yâr, ne adın var ne izin,
Gönlümde saklı kalan sır hep pinhân-dır.
SÖZÜM
Yüreğimde doldu ağlar her nefesim,
Boğazımda düğüm, çıkmaz her sözüm.
İnceldikçe inceldi sevgili hasretim,
Ben seni sevdim, her an, her sözüm.
Susmalıyım ey can, sözüme hâkim olmalı,
Her sualin cevabı bende değildir hâli.
Bilmek yorar ruhu, gönlü çeker mihrap,
Bazen duymamak olur en sahici harp.
Bir şeyler ters gider, adını koyamam,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!