EYÜP DALKILIÇ
Lisans eğitiminin ardından çalışma hayatından emekli olan Eyüp Dalkılıç, yaşamını okuma ve yazma tutkusuyla sürdürmektedir. "Vicdanın Işığı" isimli bir romanı bulunan yazar, aynı zamanda şiiri "his dünyamızın rüzgârı" olarak tanımlayan bir gönül adamıdır.
Şiirin, insanın benliğindeki saklı duyguları uyandıran bir tebessüm olduğuna inanır. Amatör bir heyecanla kaleme aldığı eserlerini şiir severlerle paylaşmaya devam eden Dalkılıç; okumayı, yazmayı ve eleştiriyle gelişmeyi bir yaşam biçimi olarak kabul eder.
Gecem ki içimde büyür, bana dar gelir âlem,
Gök kubbe çatlamış sanki, üstüme çöker elem.
Adım gölgemden ağır, yol benden ürker gibi,
Bir ben var bende kayıp — ben ona esir hem.
Akşam ezânı yükseldi yine âsümâna,
Gelmedin soframa, düştüm derd ü figâna.
Rüzgâr dolaştı sessizce odalarımda,
Hasretin çöktü içime, kaldım perîşâna.
Bir bâm-ı felekten düşenin hâlini gör,
Altın kesesi varken bile güldürmez olur.
Bistere mahkûm olup şifâya hasret durur,
Ol dem anlarsın ki bu cân bir daha gelmez olur.
Gelecek bir tîre bulut, kimse yarın görmez,
Bir seher vaktidir eren hükm i ecelden haber,
Âb ı soğukla yıkanır cismim, olur bî haber.
Beyaza bürünür ten, kefen olur gamlı sır,
İki tahta arasında yatarım sessiz, keder.
Nâşımı ebedî yola uğurlar bir avuç el,
Derd-i dilim arz edemem nâra ben,
Âkıbetim meçhûl, kaldım bîçâre ben.
Ayrılık ey âteş-i cân, ey hezâr,
Yandım o sevdâya, gelmez hâle ben.
İsterim bâran-ı rahmet bahârım ola sen,
Çeşmimde tükenmez intizârım ola sen.
Âteş-i cânıma yine sensin ey yâr devâ,
Göklerimde pervâz eden nigârım ola sen.
Terk eyledin beni, yokluğuna mahkûmum,
Dağları aşsan da bir gün gelip görsen,
Mahzûn hâlime bir an dönüp baksan,
Artık ümit yok, sonunu bilsen,
Burası artık nûrun bittiği yer.
Ömür galip gelir, yıkar insanı,
Ne maksat ile indik bu fâni cihana,
Kula kul oldu niyet, söndü düş-i rüya.
Sevdalıydık ezelden ebede giden yola,
Maddede boğuldu can, kayboldu o rüya.
Zer ü zîver kör eyledi dide-i ibreti,
Unuttuk özümüzü, kaldı gönül hülya.
Aşk; kendini unutmak, acı derinlerde,
Âşık gönül yanar, tutuşur gecelerde.
Uzaktır her dâim, tutulamaz el ile,
Kavuşmak masaldır, görünmez göz ile.
Aşka düşen kor-ı nâr ile sırrı yanar,
Bahtı kara olan yalana kanar da kanar.
Gönül kuş olur, pervâsız uçar semâda,
Can yansa dahi susar, derdi içine sarar.
Sevda yolu pür-hâr olur baştan başa,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!