Erkan Saltan Şiirleri - Şair Erkan Saltan

Gören dedi nedir hali,
Hele benim halime bak.
Fırlattı bardak misali,
Kırdı beni zalime bak.

Durgun sanırsın hayat bol tekrardan ötürü,
Oysa vakit sel gibi göstermez müsamaha.
Geç; değişmez bu hayat, denilen tevatürü,
Neler değişir neler, gör akşamdan sabaha.

Erimez bitmez sanıp zaman denilen bloğu,

Dilimde tüy bitti, tinde tahammül,
Bir şeye bin yemin ettim yetmedi.
Meram anlatmaya, ayrıca formül,
Bulmaya çalıştım zihnim yetmedi.

Edilmezken bir tek yalan beyanat,

Ben yeniden yangınım,
Senden gayrı yakmasın.
Farklı olur yangınım,
Sana kimse bakmasın.

Her nazarı hücumda,

Yetiyor güneş almama,
Yüzünde ışıyor gülmek.
Başkasını bilmem ama
Sana yakışıyor gülmek.

Attığında şen kahkaha,

Allahuekber dağına,
Vardı Mehmedim kara kış.
Dünyada son durağına,
Vakur sessizce bir bakış.

Aldırmadan açlığına,

Yaşamak harika dediğim günün,
El alem ne bilsin, sebebi sensin.
Gittin her dakika öldüğüm günün,
El alem ne bilsin sebebi sensin.

Dört yanı tanıdık kılıklı sarmış,
Yaren senin, hısım senin, sen benim.
Aklını çelmeye çalışan varmış,
Akıl senin, yürek senin, sen benim.

Sen bana yadmısın ki kıymetlisin illaki,
Ezelden de var idin lakin yine yenimsin.
Yüreğim avucunda gizlediğim ne varki,
Sırdaşım bana dair her şeyi bilenimsin.

Dertlerimle ezilip çile çekerken canım,

Allahın bahşettiği, doyumsuz nimetine,
Seni vesile kıldı, senle ulaşıyorum.
İkimizin yerine, ikimiz niyetine,
Sende aşkı değil aşkı sende yaşıyorum.