Hüznünü dindirmeye, olayım sebep dedim,
Gözyaşı istemedim, o yüzden yanındaydım.
Yar üzülme üzülme, dur üzülme hep dedim,
Sen gülesin istedim o yüzden yanındaydım.
Geçti geniş zamanlar, dar vakittir, vakit dar,
Gittin o boşluğa kurulan sızı,
Demedi bu bana ayrılan yer mi?
Suskundum, dedi ki böyle ıssızı,
Savunmasız bulan hiç reddeder mi?
Dağlar kökünden sökülse,
Kimse değil suç bendedir.
Yükselse gökten dökülse.
Hata benim suç bendedir.
Güneş çıkıp dünya yansa,
İçine aldanma, sen bakma dolmuş,
Boş bir defter gibi, dür ömrü gitsin.
Madem bunun adı yaşamak olmuş,
Yapacak birşey yok sür ömrü gitsin.
Yürekler de olmuş, buz gibi taş yer,
Cevap deme ısrar ile,
Sordun... susabilir miyim,
Sorun kolay olsa bile,
Yordun... susabilir miyim.
Kim olsa yerinde bunu söylerdi,
Memnun olunur mu bulduğum sondan.
Hayat çıkmazları adres gösterdi,
Yolumu şaşırdım sustuğum ondan.
Kendini üzerek eyleme zulüm,
Talih yola çıkmış bana gelmeye,
Yanına beş kuruş para almamış.
Yoldan geçen bir araca binmeye,
Niyetlenmiş ama duran olmamış.
Bir yağmur kıyamet harap ediyor,
Zamana aldırma bence her demde,
Görünüşte yirmi beş yaş olursun.
Sürdüğün çizginle eksilmez hemde,
Güzelliğin artar bir taş olursun.
Hayatta hiçbir şey tesadüf değil ,
Bir sebebi vardır her çakışmanın.
Bu durumda bu da tesadüf değil,
Ama büyük tesadüftü inanın.
Benden, halden, yorulup bıkmış gibi,
Tanımıştım isyanımda,
Beni vururken kederim.
Yanımdaydın hep yanımda,
Sana teşekkür ederim.
Çıkmazım; yola doğruldu,
-
Göknur Albasan
Tüm YorumlarŞiirleriniz çok güzeller. Kaleminize sağlık