Erkan Saltan Şiirleri - Şair Erkan Saltan

Bu hayat ne demek ne bilecekti,
Yoktan yaratıldı yanmaya geldi.
Belki de sorsalar yok diyecekti,
Sorgusuz sualsiz dünyaya geldi.

Yokken özlem bizarımda,
Müsebbibi müşkülümün.
Herkes bilsin nazarımda,
Gülüşü dünya gülümün.

Bilsem en son nerede görüştüler,
Yanyana bir yere gelmedi birgün.
Ne yapsam olmadı, ayrı düştüler,
Aklım bedenimle gelmedi birgün.

Her üzen ayrıca, bin hesap sorup,

Bugünden sonra için bugünü erken saydım,
Bugüne dek geciktin dağlar yıkıp gelseydin.
Dün önceki yıl yada çokça takvime yaydım,
Herhangi bir zamanda yola çıkıp gelseydin.

Çocukluk günlerimiz sonu gelmez nazımız,

Farklıydı herkesten başka biriydi,
Söylemez susardım beni sezerdi.
Açmıştım gönlümü onun yeriydi,
Beynimde ruhumda canda gezerdi.

Korurdu kollardı hep takibimde,

Uğrunda ölürüm diyende çıkar,
O söz gelimidir gidecek birgün,
Bir görsen uğruna, cihanı yıkar,
Çok itibar etme gidecek birgün.

Zaman geçer neler yazar içine,

Ne diye döndün arkanı,
Yurdun neyinden usandın.
Pire yüzünden yorganı,
Yakmaya benzer mi sandın.

Olmazlar yordu ya seni bir süre,
Ondan böyle sözler edersin işte.
Gitmeyi kafana, koydun bir kere,
Gördüm sende onu gidersin işte.

Yarala bir daha, sanki yaram az,

Yüreğim dinlemeden sormadan düşüncemi,
Tuzaklar da boğdurdu, hüsranıyla demiştim.
Sana ne çok anlatmış, sana senden öncemi,
Defalarca vuruldum, aşk zannıyla demiştim.

Sevgiden zerre kıymaz kahırda cömertlerle,

Ölüm yağdı geceyle feryat göğe yükseldi,
Kaldık enkaz altında boşuna deme tedbir.
Söylene gelen gerçek bir gece çıka geldi,
Sabah kabusa kalktık, on ilimiz yerle bir.

Bunca kayıp vermedin kimler senle uğraştı,