Erkan Saltan Şiirleri - Şair Erkan Saltan

Bütün gece boyunca, aklını karıştırır,
Yastığın bir taş olur kıvranır yatamazsın.
Üstüne gelen dertler, susmaya alıştırır,
İçine atarsın da, içinden atamazsın.

Canın bildiğin vurur, gönül bağın şikeste,

Bir yana bırakmıştık biz kendi filmimizi,
Sevdayı seyretmeye sinemaya gitmiştik.
Filmler bile yetişmez, anlatamazdı bizi,
Olunmazdı biz gibi bunu idrak etmiştik.

Bakışı gönülden gül, gülüşü aşk'ın süsü,

Hadi gel arayıp bir sebep bulda,
Ne ola bu kadar sevdalanmaktır.
İstanbul gibisin sen İstanbul'da,
Neye büyülenip böyle yanmaktır.

Okunmuyor yansıması yüzünde,

Kelebek ömrü kadar ömrü olanlar da var,
Sevdalar SEVDA değil, sanırsın imitasyon.
Nerde içten vurulmak, nerde ölene kadar,
AŞK öyle kalpten değil sanırsın imitasyon.

Akarsa mecra malum, bakar bir tek akar'a,

Bilsem ki su içsem üzüleceksin,
Yanar kavrulurdum içmezdim inan.
Bilsem ki gölgemle ezileceksin,
Cennete yol olsa geçmezdim inan.

Ardıma bakmadan, ardına düştüm,
Ne sözler, yeminler verdin inandım.
Kavuştuğun hayal, bir tatlı düş'tüm,
Hep bunu söylerdin derdin inandım.

Birlikteydik cümle dertler dündeydi,

Anlattım halbuki onca kıvranıp,
Nerdeyse dedin ki çatlarsan çatla,
Ne diye bu kadar katı davranıp,
Ne desem yokuşa sürdün inatla.

Elbet bir sebebin vardır kendince,

Kime ne anlatayım kime söyleyim kimi,
Ateş zaten yakmıştı, yetmedi kül incitti.
Kimseler kırılmasın diye susan kalbimi,
Diken zaten batmıştı, üstüne gül incitti.

Sessizliğimle çıktı adım sabrı dolmaza,

Yüreğim delik deşik duygular darmadağın,
Vuruldu hayallerim, paramparça düşlerim.
Yargısız infaz dedi, mühürlenmiş dudağın,
Yanağımda buz tuttu çağlayan gülüşlerim.

Saman aleviydi görünüp döndü,
En son ne zamandı dedi eyvallah.
Mutlu günler en olmazda göründü,
Demek bende göreceğim inşallah.

Dahl'oldum yangına ben haricimde,