Erkan Saltan Şiirleri - Şair Erkan Saltan

Nedendir ettiğin sana çok muyum,
Ne için bu kadar zor dünya dünya.
Yakıp kül eyledin yoksa yok muyum,
Daimi yangınım kor dünya dünya.

Dünya hepten adil ol haksızlık ne bu kadar,
Hesaptan kaçamazsın, nasıl kurtulacaksın.
Dünya olsan ne olur seninde bir ömrün var,
Ama erken ama geç sende son bulacaksın.

Dere'n göl'ün ırmağın, deniz'in okyanus'un,

Dünyayla herkesten uzak konuştum,
Derdin nedir dedim sen dedi derdim.
Ne karşıma alıp neden sormuştum,
Sanki söz anladı, bir sulha erdim.
Çene çalıp bir kavgaya tutuştum,
Kızdım ne verdiyse geriye verdim.

Yıllarca biz bizi can canan bildik,
Bugün rol değişti, durum değişti.
Nerdeydik ne oldu, nereye geldik,
Bugün hal değişti.. durum değişti.

Yıkılmaz diyorduk yıkmaz zelzele,

Sandım ki bilmeden kırdım da küstü,
Bu son sözlerimdir bu veda dedi.
Bir köşe başında bir akşam üstü,
Buraya kadardı elveda dedi.

Düşürdü bir sevda sana yönümü,
Yüreğimde dinmez sevinç heyecan.
Unuttum çileyle geçmiş dünümü.
Sensin artık bana cennet Erzincan.

Kalkmazken kederden kolum kanadım.

Sustum, sustum, sustum, sus da söyletme,
Neler söyledin de isyan etmedim.
Ettiğim hayrına diyorsun etme,
Anlasan ömrünü ziyan etmedim.

Hangi umut vadederken kırpmadı,

Dibine vursam da, derdin kederin,
Dışımdan saklarım aşikar etmem.
İçimden geçenler, yakarken derin,
Dağlayıp çağlarım ahu zar etmem.

Belki suskunluğun makus ürünü,

Bir cefa bir sefasın bir ortan yok kör dünya,
Görmüyorsun ettiğini, sen ne zaman gördün ya,
Kimini kral yapıp kimini de sürdün ya,
Al ahım sende kalsın, ettiğini gör dünya.

Sende fanisin sende sanma kalır yanına,

Yağmura tutulmuş kalmış açıkta,
Gibiyim gün olup dünyama dolsan.
Aklım sende kaldı ben karanlıkta,
Böylemi olurdu evde sen olsan.

Ne bunca boğulur böyle taşardım,