Erkan Saltan Şiirleri - Şair Erkan Saltan

Sabah seviyorum.
Az diye biraz daha seviyorum..
Sonra bu yetmez diyor yine seviyorum..
Yüreğime sen dolduruyorum....
İki saat idare ediyor...
Öğlene çok var...

Yorgun yolcularını bırakan
Tramvaylar, otobüsler..
Asık yüzlü İnsanlar
Sanki herkese küsler.
Ezberlenmiş duraklarda
Tekerrür davranışlar ruhsuzca.

Beni böyle bilen kimdi,
Bilip dumura uğrattı,
Cümle derdime hekimdi,
Ve tarifsiz sadakattı.

Bitmeyen bahanelerde,

Dersin halim nice benim,
Bana bir yol gelmez misin?
Eyy bir selam bekleyenim,
Ne haldeyim bilmez misin?

Etme al yanaklım sende,

Epey oldu yollar denk düşemedi,
Su misali mecra bulup akmışsın.
Canla canan candan görüşemedi,
Bulacağım yere gül bırakmışsın.

Selamın sabahın senden haberin,

Usandım belki de niyedir bilmem,
Canda dert olanın, bir anlamı yok.
Demek dibi buldu ruhen ezilmem,
Canımdan çalanın bir anlamı yok.

Yoruldum belki de ondan mı şimdi,

Bir çift gözün yola nakışı vardı,
İlmek ilmek kahır dökülüyordu.
Terk ederken dönüp bakışı vardı
Bir şehir yerinden sökülüyordu.

Gidiyordun neler neler ardında,

Başarmış aşıp gelmiş kuduran denizleri,
Gemisini kurtarmış limandadır kimisi.
Bu güvenle titretir adım attığı yeri,
Gücüyle ezer geçer, korku verir kimisi.

Bataklığa kendini çıkış sanıp atmıştır,

Dönüp siz söyleyin nerde gördünüz,
Hiç olmadık ondan, kimse duymadı.
Bir denk gelemedik harbi dördümüz
İmkan, mekan, zaman bana uymadı.

Derlerdi merhemdir geçerken derde,

Sana gelen yollara barikat çekiyordun,
Birgün kaldırsan bile bu senin tekrarındı.
Olmazı bayrak yapıp bağrıma dikiyordun,
Reddime korku demek, sürekli ısrarındı.

Sana giden yol vardı birde bana gelen yol,