Bilmem kaç yüz yıldan beri
Yüreğimde ağırladım.
Dolmaz ona ait yeri,
Ben sevdamı uğurladım.
Çok zamanlar ötesinden,
Ahir ömrüme hediye,
Güzel'imi seviyorum.
Sanmayın laf olsun diye,
Söz gelimi seviyorum.
Beni ne yol yorar ne yol gözlemek,
Elbet var her şeyin bedeli yarim.
Sevda bir gül ise diken özlemek,
Fazlası fazladır der deli yarim.
Engel dedikleri boş bahaneymiş,
Yüreğim dinlemeden sormadan düşüncemi,
Tuzaklar da boğdurdu, hüsranıyla demiştim.
Sana ne çok anlatmış, sana senden öncemi,
Defalarca vuruldum, aşk zannıyla demiştim.
Sevgiden zerre kıymaz kahırda cömertlerle,
Ölüm yağdı geceyle feryat göğe yükseldi,
Kaldık enkaz altında boşuna deme tedbir.
Söylene gelen gerçek bir gece çıka geldi,
Sabah kabusa kalktık, on ilimiz yerle bir.
Bunca kayıp vermedin kimler senle uğraştı,
Aynı deprem dünyada çok yerde var,
Neden aynı değil acep ölümler.
Kiminde bir ise kimi bin kadar,
Neden farklı geliyor ki zulümler.
Desem ki yorgunum bitti mecalim,
Diyeceksin dinlen yatarsın geçer.
Desem öyle değil, hal değil halim,
Diyeceksin moral katarsın geçer.
Desem çok dertliyim içim kanıyor,
Ben seni bilirim böyle yapmazdın,
Sebebi bilseydim bitmeden önce.
Sen sevdayı çizdin ayrılık yazdın,
Elveda deseydin gitmeden önce.
Ne ses verdin nede haberdar ettin,
Nerdeyse orası huzur boyandı,
Yaşam sevinciydi bir heyecandı,
Samimi içtendi candandı candı,
Bu değişmez haldi, onda fıtrattı,
Onun doğum günü sekiz şubattı.
Yılların sevdası, bir gece vakti,
Karanlıkla çekip gitti dönmedi.
Ne yürek dinledi, ne sözü, akti,
Türlü kahır ekip gitti dönmedi.
Ömürdü adanmış yoluna oysa,




-
Göknur Albasan
Tüm YorumlarŞiirleriniz çok güzeller. Kaleminize sağlık