Erkan Saltan Şiirleri - Şair Erkan Saltan

Bir telefon çaldı arayan; sevdam,
Çok fena korkuttu yar ama beni.
Demez mi bir anda bayılır adam,
Hem de dümdüz dedi arama beni.

Birbirini seven candan gönüldük,

İçten içten ağladık ömrü hüzne boyadık,
Yetmedi mi yandığın bir nefes al ara ver.
Her yüke sırtımızı, gama göğsü dayadık,
Yetmedi mi kandığın bir uzak kal ara ver.

Nice nimeti vardı görmeyip gölgelendik,

Ortada dolaşan sözler bir yana,
Aşk dediğin nedir, tarifi nedir.
Bilen varsa, ara bul getir bana,
Söylesin bu kadar olanlar nedir.

Aslı'ya ciğeri yakmışlığı var,

Aşk'ın; ızdırabı, kendini tartar,
Böylesine ağır bir durumu var.
Azalacak derken üstüne artar,
Saadete sağır bir durumu var.

Kalplerimiz hani sevinsin nice,

Dönen devran sana ne getirecek,
Bakarsın olmazdan olanlar doğar.
Sabret karanlığa elbet bitecek,
Gün günden doğmaz ki geceden doğar.

Ayları bulmuştur olmayan vuslat,

Sana gelen yollara barikat çekiyordun,
Birgün kaldırsan bile bu senin tekrarındı.
Olmazı bayrak yapıp bağrıma dikiyordun,
Reddime korku demek, sürekli ısrarındı.

Sana giden yol vardı birde bana gelen yol,

Başarmış aşıp gelmiş kuduran denizleri,
Gemisini kurtarmış limandadır kimisi.
Bu güvenle titretir adım attığı yeri,
Gücüyle ezer geçer, korku verir kimisi.

Bataklığa kendini çıkış sanıp atmıştır,

Dönüp siz söyleyin nerde gördünüz,
Hiç olmadık ondan, kimse duymadı.
Bir denk gelemedik harbi dördümüz
İmkan, mekan, zaman bana uymadı.

Derlerdi merhemdir geçerken derde,

Az kapris yaparsam bundan yakınma,
Anla ki sevdamız var dedi Benaz.
Çıkışıp bağırsam bil de sakınma,
Hepsi de şakadır yar dedi Benaz.

İstesem yaparım o kadar en az,

Eş dost hısım akraba ahbap yaren arkadaş,
Kimseye mi yaramam nerde bir gariplik var.
Eriyor sağım, solum, eriyor yavaş yavaş,
Kimselerde aramam bende bir gariplik var.

Yalnızlığa yolculuk, kalmaya bir başıma,