Erkan Saltan Şiirleri - Şair Erkan Saltan

Aşk'ın; ızdırabı, kendini tartar,
Böylesine ağır bir durumu var.
Azalacak derken üstüne artar,
Saadete sağır bir durumu var.

Kalplerimiz hani sevinsin nice,

Dönen devran sana ne getirecek,
Bakarsın olmazdan olanlar doğar.
Sabret karanlığa elbet bitecek,
Gün günden doğmaz ki geceden doğar.

Ayları bulmuştur olmayan vuslat,

İkimiz olmadık kimdi çalanlar,
İçin için hüzün sancılar ve biz
Harbi söylesene neydi olanlar,
Seneler insanlar acılar ve biz.

Elimde değil ki üzüyor geçmiş,

Gönlüm koru seni, mesafen ile,
Ne çok kapat ne de açma aranı.
Candan öte canan görünse bile,
Merhemi değilse, açma yaranı.

Ne kendin sanıpta senle kıyasla,

Olmazlarımın yanında
Şimdi birde sensizliğim.
Sen haklıydın isyanında,
Ben artık bir sessizliğim.

Bu deryada uslanmadım,

Agresif olmak bile sende başka duruyor,
Bir de güzel olunca, oldun agresif güzel.
Alev çakan gözlerin, beni başka vuruyor,
Yüreğime sımsıcak doldun agresif güzel.

Bazen bakışın diyor sus ve sadece dinle,

Söyleyemem kimselere,
Köşe bucak saklımdasın.
Taşırım gittiğim yere,
Gece gündüz aklımdasın.

Sıkıntılar şöyle dursun,

Aynı anda olamadım her yerde,
Aklım olmadığım yerlerde kaldı.
Yettiysem ne ala yüreğim derde,
Deva bulmadığım yerlerde kaldı.

Nerede mazlumu zulüm yakarsa,

Dünya uğrunda yanmaya,
Değmez diyen yanmadı mı.
Aldanmayın bu dünyaya,
Diyenler aldanmadı mı.

Mevki makam ikbalinin,

Baharlar kışlayan zulmet kaderden,
Tipi mi almadım, buz mu almadım.
Rengarenk dünyama yağan kederden,
Kara mı almadım, boz mu almadım.

Bozuldu düzenim pussuz dumansız,