Erkan Saltan Şiirleri - Şair Erkan Saltan

Cevap diye neyi yanlış anladı,
Ne varsa takılıp kaldı hayır da.
Dur dedikçe aynı seda çınladı,
Aynı hava çaldı Uzunçayır'da.

Telaşlı yolcular vakti çok azlar,

Göz yolda, gönül bekler, sürüyor ömrü insan,
İstenen elbet huzur, bulan var bulmayan var.
Her can aynı yaşamaz hani şöyle bir baksan,
Dünyasında binbir renk olan var olmayan var.

Kimi mutluluk yunmuş, kimi doymuş kedere,

Karşı konmaz müptelanım,
Say ki sigaram tütünüm.
Sensiz hep yarım kalanım,
Ben seninle bir bütünüm.

Güzelliğin sebebisin,

Aklı uzaklarda kaç vakittir,
Unutmaya gücünün yetmediği
Bitti dediğinin bitmediği
Ardından sürüklediği yerdeydi...

Yüreği uzaklardan acıyor,

O gönlünün gülü'yken,
Soldurdu onmaz cefan.
Sevda bir sam yeliyken,
Oldu susmayan tufan..

Yerden toplayan huri,

Olduğum gibi değil, hiç olmadığım gibi,
Kafasında bambaşka kurdu birisi beni.
Olur olmaz ardına sakladığı sebebi,
Kullanıp yerden yere, vurdu birisi beni.

Bir çift sözün yerine susmak oldu tercihim,

Sevdana güvendin emin oldun hep,
Ölümüne sevdin, yoruldun gönlüm.
En olmadık anda hiç yokken sebep,
Bir çift kelimeyle, vuruldun gönlüm.

Bu yolda yağmurlar, boranlar vardı,

İnsanlar için ya hata,
Bu hakkın efendisiyim.
Bir yerde arama hatta,
Adresin ta kendisiyim.

Kesmez beni küçük hata,

Başladım hoş geldi kalmazdım azla,
Beşle, onla çarptım, zerre silmedim.
Çok hatalar yaptım çoktan çok fazla,
Hudut tanımadım, durmak bilmedim.

Ohh sefam olsundu aman pek güzel,

Benimde gelir mi, silinme sıram,
Diyordun tez geldi, o dediğin yer.
Yaban yüreklerde yanan hatıram,
Dost bağrı değildi, tünediğin yer.

Kendin konmuş gibi, kendi elinle,