Erkan Saltan Şiirleri - Şair Erkan Saltan

Bir parça mutluluk uzunca yoldan
Gelir diye umdum, kırk yıldır hayal.
Gitmeye çalıştım ben onca koldan,
Kırk yıldır aynı şey, kırk yıldır hayal.

Mesafe yakındı göründü mümkün,

Bir ağrı eşiğim, bir tahammülüm,
Benimde sabrımla bir sınırım var.
Yorulup usandım etmeyin zulüm,
Kalbimi kırmayın, dedim o kadar.

Vurup derin derin, dertle oyunca,

Düşürdü bir sevda sana yönümü,
Yüreğimde dinmez sevinç heyecan.
Unuttum çileyle geçmiş dünümü.
Sensin artık bana cennet Erzincan.

Kalkmazken kederden kolum kanadım.

Sustum, sustum, sustum, sus da söyletme,
Neler söyledin de isyan etmedim.
Ettiğim hayrına diyorsun etme,
Anlasan ömrünü ziyan etmedim.

Hangi umut vadederken kırpmadı,

Sen hayalim,
Sana kavuşmak mutluluğumdu...
Ben seni azmı sevdim.
ve senin haberin yoktu..
Üç günlük ayrılıklar nasılda çoktu;
Hiç üzmedim, hep özledim..

Dibine vursam da, derdin kederin,
Dışımdan saklarım aşikar etmem.
İçimden geçenler, yakarken derin,
Dağlayıp çağlarım ahu zar etmem.

Belki suskunluğun makus ürünü,

Bir cefa bir sefasın bir ortan yok kör dünya,
Görmüyorsun ettiğini, sen ne zaman gördün ya,
Kimini kral yapıp kimini de sürdün ya,
Al ahım sende kalsın, ettiğini gör dünya.

Sende fanisin sende sanma kalır yanına,

Yağmura tutulmuş kalmış açıkta,
Gibiyim gün olup dünyama dolsan.
Aklım sende kaldı ben karanlıkta,
Böylemi olurdu evde sen olsan.

Ne bunca boğulur böyle taşardım,

Evrenin; bir tuhaf bakışı varmış,
Her şeyden alınıp kıllanıyormuş.
Dikkat edilmeli yoksa yakarmış,
Ağzından çıkanı; kullanıyormuş.

Buymuş kural, o kadar işte olay,

Karakış gönlüme, düşen bir cemre,
Bir bahar demiştim, sana ey kadın.
Ahir demde gülşen gülmeyen ömre,
Son umar demiştim, sana ey kadın.