Bir cefa bir sefasın bir ortan yok kör dünya,
Görmüyorsun ettiğini, sen ne zaman gördün ya,
Kimini kral yapıp kimini de sürdün ya,
Al ahım sende kalsın, ettiğini gör dünya.
Sende fanisin sende sanma kalır yanına,
Yağmura tutulmuş kalmış açıkta,
Gibiyim gün olup dünyama dolsan.
Aklım sende kaldı ben karanlıkta,
Böylemi olurdu evde sen olsan.
Ne bunca boğulur böyle taşardım,
Karakış gönlüme, düşen bir cemre,
Bir bahar demiştim, sana ey kadın.
Ahir demde gülşen gülmeyen ömre,
Son umar demiştim, sana ey kadın.
Bu da gelecekmiş birgün başıma,
Eyvallah be hayat, eyvallah olsun.
Bakmadın ne hakka ne uğraşıma,
Ettin beni bedbaht eyvallah olsun.
Husumet düşmanlık var imiş gibi,
Dönüp geride kalan, koca bir ömür gördüm,
Yalan ettik birlikte bir ben bir sen ey zaman.
Yaşamaya bakmayıp gelen devranı sürdüm,
Hayatı boş geçmişim, durabilsen ey zaman.
Dostluğa zarar verdin ömrü gün gün içerken,
Bitkin yüreğim ille usandığında sancın,
Bitti,sende yeri bir dolanla dolmayanın.
Zerrece anlamı yok, kayıp ile kazancın,
Çünkü farkı kalmadı olanla olmayanın.
Senle şöhreti buldu kavuştu zulüm üne.
Oysa mutlu olmam nasıl kolaydı,
Zora soktu hayat ona gücendim.
Nerdeyse bunu tüm ömrüme yaydı,
Ben buna gücendim fena gücendim.
Çevirdim gönlümü aşk için köşke,
Hengame gürültü karmaşa yordu,
Dinlenmek üzere diye bir nebze,
İstanbul'dan çıkıp tam gidiyordu,
Yol buraya kadar dön dedi Gebze.
Sakin sessiz yere hayaller kurdu,
Ahir demdir artık, yol ve merhale,
Aldık geldi geçti, devrimiz bizim.
Bambaşka zamana, değişik hale,
Kaldık geldi geçti devrimiz bizim.
-
Göknur Albasan
Tüm YorumlarŞiirleriniz çok güzeller. Kaleminize sağlık