Aynı deprem dünyada çok yerde var,
Neden aynı değil acep ölümler.
Kiminde bir ise kimi bin kadar,
Neden farklı geliyor ki zulümler.
Desem ki yorgunum bitti mecalim,
Diyeceksin dinlen yatarsın geçer.
Desem öyle değil, hal değil halim,
Diyeceksin moral katarsın geçer.
Desem çok dertliyim içim kanıyor,
Ben seni bilirim böyle yapmazdın,
Sebebi bilseydim bitmeden önce.
Sen sevdayı çizdin ayrılık yazdın,
Elveda deseydin gitmeden önce.
Ne ses verdin nede haberdar ettin,
Dersen oluyor madem senki eğlemeliydin,
Başıma ne geldiyse, dilim senin yüzünden.
Bak tecrübe ne diyor, seçip söylemeliydin,
Söz uca gelsede süz öyle de en düzünden.
Bazı ortam aradın bulmak için çok koştun,
Dil, sen seni tek söz ile bitirme,
Söylemişsin.. kulağına çalındı.
Sen eskisin yeni sevda getirme,
Dedin diye bu kalp nasıl alındı.
Olamadın olman gereken yerde,
Yaş aldım yanlışlar görüp kudurdum,
Gönlüm; kor kıyamet, anlayan nerde.
Boş yere bir dünya konuşup durdum,
Ben yapma dedim de dinleyen nerde.
Kah huzur kah hüzün kah çekti resti,
Nerdeyse orası huzur boyandı,
Yaşam sevinciydi bir heyecandı,
Samimi içtendi candandı candı,
Bu değişmez haldi, onda fıtrattı,
Onun doğum günü sekiz şubattı.
Yılların sevdası, bir gece vakti,
Karanlıkla çekip gitti dönmedi.
Ne yürek dinledi, ne sözü, akti,
Türlü kahır ekip gitti dönmedi.
Ömürdü adanmış yoluna oysa,
Hızlıdan da hızlı bir mermi gibi,
Daha fazla olmak ister mi ister.
Seneler geçse de hep yirmi gibi,
Koşturup her yere yeter mi yeter.
Geçmiş geçmemiş gibi akıldan da gidecek,
Yakın olsa da kanma, yakından da gidecek,
Olduğunca kalmazsın o senden de gidecek,
Gitmesinden korktuğun çaresi yok gidecek.




-
Göknur Albasan
Tüm YorumlarŞiirleriniz çok güzeller. Kaleminize sağlık