Erkan Saltan Şiirleri - Şair Erkan Saltan

Aynı anda olamadım her yerde,
Aklım olmadığım yerlerde kaldı.
Yettiysem ne ala yüreğim derde,
Deva bulmadığım yerlerde kaldı.

Nerede mazlumu zulüm yakarsa,

Güneş pek güzeldi ardına düştüm,
Rengine aldandım, har ile yandım.
Islattı, üşüttü rahmet görmüştüm,
Yağmura aldandım yele aldandım.

Ne diye bunca gam nedendir yani,

Dünya uğrunda yanmaya,
Değmez diyen yanmadı mı.
Aldanmayın bu dünyaya,
Diyenler aldanmadı mı.

Mevki makam ikbalinin,

Niçin yaptın hani düşman değilsin,
Neren var gidecek, Allah var Allah.
Onca zulmü ettin, pişman değilsin,
Bin pişman edecek Allah var Allah.

Ne bu pervasızlık ne hak güdersin,

Baharlar kışlayan zulmet kaderden,
Tipi mi almadım, buz mu almadım.
Rengarenk dünyama yağan kederden,
Kara mı almadım, boz mu almadım.

Bozuldu düzenim pussuz dumansız,

Yorgun yolcularını bırakan
Tramvaylar, otobüsler..
Asık yüzlü İnsanlar
Sanki herkese küsler.
Ezberlenmiş duraklarda
Tekerrür davranışlar ruhsuzca.

Beni böyle bilen kimdi,
Bilip dumura uğrattı,
Cümle derdime hekimdi,
Ve tarifsiz sadakattı.

Bitmeyen bahanelerde,

Dersin halim nice benim,
Bana bir yol gelmez misin?
Eyy bir selam bekleyenim,
Ne haldeyim bilmez misin?

Etme al yanaklım sende,

Epey oldu yollar denk düşemedi,
Su misali mecra bulup akmışsın.
Canla canan candan görüşemedi,
Bulacağım yere gül bırakmışsın.

Selamın sabahın senden haberin,

Usandım belki de niyedir bilmem,
Canda dert olanın, bir anlamı yok.
Demek dibi buldu ruhen ezilmem,
Canımdan çalanın bir anlamı yok.

Yoruldum belki de ondan mı şimdi,