Erkan Saltan Şiirleri - Şair Erkan Saltan

Anlattım o kadar anlattım sana,
Hemde çıktığımız yolun başında.
Yoktu tereddütüm izandan yana,
Her şeyi anladın bir şey dışında.

Ortak yan doluyduk baksan hayatta,

Yağmurlara saklanıp,
Ücra yerlere düşsem,
İnsana yasaklanıp,
Tabiatla görüşsem.

Yüreğimi bükeni,

Dizim yaralanırdı, küçükken düşerdim de,
Kah kanardı, sızlardı, iz kalırdı bir zaman.
Küçüktüm diyorum ya onca idi derdimde,
Ağrısı uzun sürmez naz kalırdı bir zaman.

Durduk yere sebepsiz bedeller ödemiş de,

Dalga geçti resmen öyle alaylı,
Aldım bugün karar dedi bitirdi.
Uzaktan uzağa hemde dolaylı,
Yolumuz bu kadar dedi bitirdi.

Bir kapıdan girdik sanki ilk gibi,
Değişti içerde temelden bugün.
Tılsımı bozuldu aşk gördü dibi,
Yazılmıştı sanki ezelden bugün.

Aşka dair ne dert varsa düzeldi,

Dolup dolup gözlerinle, için için ne söyledin,
Yar bilirim o gönlünü, metanetle savaşında.
Yüreğimin ortasına hüznünü hançer eyledin,
Bil ki ecelim gizlidir o dinmeyen gözyaşında.

Baharın kışa karıştı, yaza çıksın sonbaharın,

Elimde tutarken suya düşürdüm,
Bir dünya kuruyu yaşa harcadım.
Oysa biliyordum çabuk üşürdüm,
Gel gör ki.. baharı kışa harcadım.

Üzülmek üzere doymuşken sine,

Yol üstü değilsen, kalmışsan sapa,
Gelmeyen kervana kuşa kahretme.
Uymazsan kimsede, şahsi hesaba,
Hatırlanmaz ismin boşa kahretme.

Sormazlar nerdesin belli sebepten,

Vermeyecektim hani bir daha böyle zinhar,
Sevgimi dibine dek söz vermiştim kendime.
Buna sevdalık denmez, bu düpedüz intihar,
Böyle ölmeyecektim kader yazdım kendime.

Avucumda kal dersen böyle boş kalır avuç,

Hasret vurdu durup destekliyorsun,
Normal değil, benden uçuk gibi gel.
Yar öldüm diyorum, ne bekliyorsun,
Dokuz çok geç sekiz buçuk gibi gel.

Gam var yüreğimde yüreğim darda,