Bulutları çektim üstüme yorgan diye
Geceye karıştıkça akşamüstleri
Ne bir yıldızda teselli aradım
Ne de aya yüz çevirdim senin yerine
İlmeğini geçirdikçe boğazıma karanlığın celladı...
Yosun tuttuysa eğer kalbimizin sevgiye bakan tarafı
Sanmayın sevmeyi bilmediğimizden
Çok sevdiğimizden, unutamadığımızdandır
Görse sana olan bakışlarımı
Firavun yıkardı taptıklarını
Zulmünle açtığın yaralarımı
Sarsın lokman hekim ben saramadım
Tuttuğun ellerim değil
Yüreğimdi avuçlarında çırpınan
Sevda içimde nehir
Şimdi benim yarım kalan
Gözlerin gecede iki yıldız
Yaşıyorum,
Sokaklara taşıyor kirli kahkaha sesleri evlerden
Gözlerimde biriken mutlulukları ağlayacağım günlere yaşıyorum
Bir dönem ödevi kadar özenli, bir ders saati kadar kısa
Şurada gençliğimin hayalleri, şurada yaşlılığım ve arada uçurum
Dök pınarlarından karanlığın incilerini
Esrik günün ardından vakit akşamdır.
Sarıl yalnızlığına ve ısıt titreyen içini
Biten yazdan sonra mevsim hazandır.
Tuttuğum dalımdın kırıldım sana
Gücendim arayıp sormayışına
Senede bir kere olsun arar da
Ya duymazsam diye uyuyamadım
Gömüldüm meylerin sarhoşluğuna
Desem ki gözlerimde gözlerinin izi var
Dudaklarımda cümlelerinin sesi
Anlamazlar...
Ben olmakta zor azizim,
Bende olmamakta...
Kalbimin terazisi varlığının darasını aldı bir kere
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!