Rüzgarlarla getirdiğin bulut mu elindeki
Yine ağlayarak mı doğacak sonbahar güneşi
Söyle yar, neden?
Temmuz ortasında, Aralık endişesi
Unutma fırtına koptuğunda batar gemi
Ve kurşun çıktığında namludan, bilmez vuracağı hedefi
Sararıyor perdelerde gün yanığı
Kızıla dönüyor ömrün ufku da
Kanat çırpma mesafesi kadar uzağı
Getiriyor kapatınca gözlerim hülyalarıma
Hasret karanlık gecelerde,
Uyanık gözlerin meşalesi
Hasret iki pınardan akan,
Bir suyun sesi
“Çilesine katlanmak aşka sadakat imiş
Çilesiz aşk var sanmak hayali yalan imiş”
Hayallerimin elinden tut, sonra yürüt, aydınlığa çıkar sonra…
Avuç-avuç ceplerimde taşıdığım çocukluğumun saçını okşa,
Hayaller umutların beyaz perdesidir
Hayaller gölgesiz gerçeklerin ülkesidir
Hayaller ki;
Ellerimin her an ellerine değmesidir
Bir intihar akşamının kıyısından döndü zaman
Akıp giden sudur şimdi hiçbir tası doldurmadan
Aşk dediğin hastalık çaresi bulunmayan
Bir rüzgardır eser kokusu genzi yakan
Parmakların saçlarında derdine dertler katan,
Vurursun sessiz-sessiz kıyılarıma
Deniz sensin, dalga sensin, köpük sen
Girersin usul-usul penceremden odama
Rüzgar sensin, bulut sensin, damla sen
Deli suların önüne bent kuramazsın
Yaydan çıkan oku durduramazsın
Söylenmiş bir sözü yok sayamazsın
Hoşça kal kadınım, hoşça kal
Yarım kalmış şarkıdır yitik sevdalar
Bakma gözlerime, anlamazsın bakışlarımı
Ben bile anlamıyorum çoğu zaman
Bir ben var içimde,gözlerimden bakan benden ayrıca
Beni bile kabul etmeyen...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!