Tükenen günlere çetele tuttum
Yokluğun takvimle izah olmuyor
Geride kalanları bir bir döktüm
Elde olanlarla hesap tutmuyor
Kolay mı sanıyorsun, her ayak sesinde
Yüreğin parça-parça olmak
Kolay mı sanıyorsun, her kapı çalındığında
Senin olduğunu ummak
Karanlık yüzler gördüm, birde sabahı
Sabahları karanlık yüzler gördüm
Birde karanlık yüzlerde sabahı
Geceler duman duman
Yaşarım talan viran
O deli hatırandan
Kaçarım zaman zaman
Geceler kan revan
Hüzün sessiz-sessiz yürür şehrimde
Mesaisi bitmiş memur edasıyla silinir güneş
Başlar kendi başına kalanların öyküsü
Yaşamak değil bu bir intihar türküsü
Kapanan kapılar dünyanın sınırı olur
Alınır raflardan acılar, görünen bir yere konur
Susma konuş,
Ben senin sesine hasret kalacağım
Sen başka seslerin esaretinde yaşarken
Susma konuş,
Ben senin sesine susayacağım yanarken sessizlikle
Sen başka seslerin himayesinde
Sardı ruhumu ızdırabın alevi
Öyle kala kaldım pencerelerde
Yandı gönlümün en ücra köşesi
Daldığım düşüncelerde
Feryat edecek derman kalmadı
Kuşlar uçuşur akşam üstleri
Pervasızca kızıl gökyüzünde
Geceye gömülür bakışlarım
Son kanat sesiyle
Sarhoş eder bu vakitler insanı
Su bile içse yalnızlık kadehiyle
Hani anlarsın kendini, anlatamazsın başkalarına
Hani dökemezsin içini, kendinden başkasına
İşte budur sensizlik
Ve bir sen anlarsın beni, yalnız sen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!