Erdal Koca Şiirleri - Şair Erdal Koca

Dert yanmayı sızlanmayı bırakın
En karanlık gece sabaha yakın
Aç kalırım diye üzülme sakın
Din satarak geçinirsin vallahi

Eğer mala mülke edersen meyil

Bir türlü anlatamam, benim içimde bugün
Süvarisi mahmuzlu sanki yaban bir at var
Her şey aynı görünür aynı biçimde bugün
... Yüreğim kıpır kıpır, sanki dersin kanat var
... Ve pasta börek gibi ağzımda başka tat var
*

Türk’üm deme sana her şey bedava
Ne ruh kaldı ne soy kaldı ne dava
Avlandık Reisim giderken ava
Türk’üm diyen bir sen kaldın bir de ben
*
Erzurum, Erzincan, Malatya, Sivas…

Yarın meçhul dün komada
Ruh bozuldu kan komada
Akıl hasta, din komada
Yaşıyoruz… Amma nasıl
*

Asıl Gaye

Milenyum çağında kader...
Niye boyun bükmek olsun
Yirmi yıldır böyle keder,
Gam kasavet çekmek olsun

Aşkın Alev’i

Söner sanma, aşk denilen Alev’i…
Rüzgâr eser kıvılcımlar kor olur
Lime lime yaralanır Canevi…
İstesen de unutması zor olur

ATA’YA MEKTUP-2

Askerlerin mektupları okunur
Açıkça yazamam bunları Ata’m
Gider ucu vekillere dokunur
Bakarsın sıkılır canları Ata’m

Malı-mülkü, evi-barkı yazamam
Eller gibi şarkı türkü yazamam
Mücevher pırlanta kürkü yazamam
Yazarsam gerisi, suç olur Ata’m
*
Savunursun! Oba’n köyün olur da

Asker gitsin Filistin’e Yemen’e
Üstelik de diyorlar ki kime ne
İlkbaharda çayırdaki çimene
Ben yeşil diyorum o sarı Ata’m
*
Filistin’de olan Turan’da yoktur

(Nişanlanan Kızım Aybüke'me)

Bal da içtim ben zehir de
Tam elli yıl, bu şehirde
Ana, baba çekilir de
Elin derdi başka olur