Erdal Koca Şiirleri - Şair Erdal Koca

BİZ QARDAŞIQ

Biz bir millətik, biz hamisiyik
Qanaram qardaş demə;
Qara dəniz dalğalanırsa...
Məncə gəldin Mən düşünürəm qardaş

Böyle san’at olmaz ki…! Pişekarla, Kavukla
Dümbük dümbelek keman davul zurna saz varken
Boşuna uğraşmayın kümesteki tavukla
Yolunmayı bekleyen bunca hazır kaz varken

Özenerek seçilmiş tam altı yüz yamyam var

Bulgur pilavına lavaşı bandır…
Evinde bal börek olanı boş ver
Kurut lavaşları yanarken tandır
Ayranın da varsa kalanı boş ver

Hem kebaptır hem de şiş
Ne aş derdi... Ne de iş
Bu gidiş güzel gidiş
Eğer sonu gelirse

Nazar değmesin nazar

Kalyon kolin limak makyol
Ey müminler hani Hak Yol
Torpil rüşvet adı ak yol
Övünerek bu iş olmaz
•

Allah yardımcındır sen ona yâr’san
Bir hikmeti vardır hayatta varsan
Yaslandığın ağaçları budarsan
Sonra tutunacak dal bulamazsın

El, elden üstündür kimseyi tartma

Kırk yıl sonra gelmek vefa mı ahde
Günler mi yalancı aylar mı sahte
Yıllar önce yarım kalan kadehte
Sormadın son yudum ne diye kaldı
*
Bitmeyen geceler olmayan sabah

Bir savaşa tutuşmuş güçsüz tığsız tebersiz
Bu milletin başına bir hal gelecek belli
Ne duyan var ne gören olanlardan habersiz
Bu milletin başına bir hal gelecek belli

Hacı hoca din bilmez, ilime karşı gelir

Ayıp der yapamazdın sende olsan yerimde
Anlatılmaz; oğlana, kıza, bu yaştan sonra
Kınamasalar inan hadi dön gel derim de
Çok görür herkes bunu bize bu yaştan sonra
*
Sanırsın ki dünyanın derdi, gamı, hep bende

50. YIL

Yaşlansan da bu böyle fark etmiyor kırk elli
Hâlâ yetim gibiyim bu her halimden belli
İçimdeki yangına kâr etmiyor teselli
Ruhum hala bir çocuk büyümedim hiç anne