Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Yine akşam oluyor,
çöktü hüzün içime
Sığmıyor bu dertlerim,
hiçbir sözün içine

Yollarımız ayrıldı birer birer
Gönlümden geçti o eski dertler
Zaman her şeyi sildi süpürdü
Hayat bizi çok erken bitirdi

Acımasız hayat vurdu bizi

BİR PUSUDAN BİR PUSUYA
BİR BASKINDAN BİR BASKINA
HER GECE BU DAĞLARDA
GEZEN BENİM VATAN UĞRUNA

AĞLA ANAM SEN DE AĞLA

Gözlerin bir ateş, yakar içimi
Bulamam dünyada başka biçimi
Kalbim deli gibi çarpar adınla
Kayboldum ben senin tatlı tadınla

Aşkınla yanıyor her bir yanım

Hayat bir rüya, uyanman gerek
Boş yere üzülüp, yanman ne demek
Güneş doğarken, gülümse hayata
Düşme sakın ha, derin bir feryada

Ölüm ansızın, çalar kapını

Bir rüzgar esti kalbimde
Adın kaldı her sözümde
Bakışın hala aklımda
Sanki her an yanımda

Yalanlar bitti, gerçekler acı

Bir rüya gibiydi, her şey aniden
Kurtuldum sanki, eski dertlerden
Gülüşün can verdi, bana yeniden
Vazgeçmem artık, senin sevginden

Aşk kapıyı çalınca, şaşırdım kaldım

Söyle bana aşkın tarifi var mı?
Bu koca dünya sevene dar mı?
Geceler boyunca beklemek neden?
Ruhum ayrılıyor sanki bu tenden.

Aşk bir fırtına, savurur beni,

Maskeler takılmış her bir yüzde
Gerçekler saklı derin bir izde
Kimse göstermez özünü baştan
Kalpler yapılmış sanki bir taştan

Yaşadıkça her şey yansır aynaya

Her şey bitti, yolun sonu geldi
Gözlerindeki o ışık söndü gitti
Sözler tükendi, kalpler yoruldu
Aşkımız derin bir sessizliğe boğuldu

Artık ayrılmalıyız, bu son veda