Eksilmenin Günlüğü Şiiri - Yücel Özkü

EKSİLMENİN GÜNLÜĞÜ
Gün bitmiyor artık,
akşam dediğin uzayan bir gölge sadece;
saatler yürümüyor,
zaman, adını söyleyince duraksıyor.

Bulutlar eskisi gibi geçmiyor gökyüzünden,
her biri biraz sende kalmış gibi;
yağmur yağsa bile ıslanmıyor içim,
çünkü susuzluğum senden yana.

Ayrılık dediğin tek bir an değil,
gün gün büyüyen bir boşluk;
her sabah yeniden başlıyor eksilmek,
her gece biraz daha derinleşiyor.

Sesin yok artık sokaklarda,
adımların çekilmiş şehirden;
ama ben hâlâ
her köşede sana çarpıyorum.

Unutmak sanıldığı kadar kolay değil,
insan kendinden nereye gider ki?
Sen benden çıkmadıkça
ben hiçbir yere varamıyorum.

Ve gülüşün…
bir hatıra değil sadece,
içimde yaşayan bir yankı gibi
her sessizliğe adını yazıyor.

Yücel ÖZKÜ
22 Nisan 2026/22:37