Ekrem Bozkurt Şiirleri - Şair Ekrem Bozkurt

Kar üstüne damlar ben yürüdükçe
Kalbimden dökülen kırmızı kadın...
Yağar üstümüze beyaz bir gece
Kader unutulmak...hasret yüklüce...

Doğa her kuytuda dingin uykuda

Yerinde olmak istemezdim Paul'un (*)
En zor kararı vermek herhalde Enola Gay durumunda olsa gerektir...
Kötü bir ün düşürmek tarihin dip notuna
Altın harflerle değil, kanla üstelik...
Yerinde olmak istemezdim Paul'un
Sanırım kimse de, istemez

Yırtıcı bir karanlık eritiyor
Gözlerimin, gözlerimin akını
Hoyrat bir hayat yoruyor beni
Ağaçlar yüzümü tırmalıyor yokuş yukarı
Bulutları asılı gökyüzünün kuşları göçmen

Ayrılığın kuytulara tuzak kurduğu zaman,
Gelme sakın, atılmış pusular hayli yaman,
Alevin oynaştığı, yalımlanmış akşamdan,
Rüzgarın dolaştığı, küller kalmıştır çoktan.

Dalgın bir su…uyur…
Çelik ray, ışık kılıçları uzatır
Gece…servilerin gölgesini kaybeder
Ayrılığı koşar ölümcül arabasına saatler…
Getirir,dalgalarını ayaklarına serer bir deniz
Bir sihirbaz tüm sevdiklerinizi kaybeder…

Beni geçebilir mi büyüttüğüm gölgeler

Kendime bastığım çokça olmuştur
Acı bile hissetmedim ne tuhaf
Dönüp kaldırmadım bile
Kaldırıma serili beni…

Sokaklarında yalınayaktım camlar kanlı yol açtı tenimde
üzerinden camdan araçlar geçen.
Artık zevk almaktan vazgeçtiğimi bildirmek isterim
Ve hiç bu kadar emin olmamıştım kendimden
İster istemez kaportamı çizdi hayat
Acemi bir şöfördü yerden yere vurdu

Yokluğuna alışmak mümkün mü,
Ya da unutabilmek seni?
Güneşi söndürebilir misin, bir kova suyla
Zamanı döndürebilir misin, geri
Seni unutmak elde mi?

Başka türlü kurtarmaz
İki katı sev beni
Enflasyon yüzde yüz...

İzmir-Aralık-2019

I
Gittikçe derinleşen bir uçurum gibi
İçimde yeşeriyor o gaddar sensizliğin.
Buruyor yüreğimi vicdansız bir kanlı el
Didikliyor ömrümden mutlu anları
Karda aç kalmış serçe kuşları.