Ekrem Bozkurt Şiirleri - Şair Ekrem Bozkurt

Bir el çekti fermuarını
Kentin dar sokaklarının üstüne yine simsiyah giydi gece,elbisesini

Beyaz bir çocuk onu görünce
Dedi ki:aaa...bu zenci de kim?

Gece böcekleri öttü
Ay usanmış,yıldızlar bıkkın,dinlemekten...
Sol gözüm seyriyor, nedense
Kabuslara yenilmiş zavallı uykum
Ve...beynimde süren gece,
Dışarda ateş böcekleri,

-I-

Elimi dokunsam,erir mi bulutlar...
Çalkanır mı büyük deniz...
Gözlerimden geçerse,yaşantım,
Yaş dolar mı gözlerim apansız...

Zamanı durdurmak isterdim… geçmesin zaman
Gelmesin gidişinin sancılı anı …
Büyüsün sessizlik. Bak! … konuşmadan…
Doğmasın sensizliğin o meşum karanlığı
Şarkılar o anı çalmasın sussun
Gözlerin eski günlerden konuşsun

İhtimal seni seviyorumdur: İmbikten damlıyor senli düşüncelerim.
Ne sağlam bir zırh giyiyorum ki,sızmıyor ama kederim...
Dalgınlıktan önümde yürüyen kediye basmışım,yazık. Az kalsın düşüyordum(düşeyazdım) -hatta düşe/ yazdım bile adını...
Sonra,kim gördü acaba diye ikircikler büyüttüm.

Kendime itiraf bile zor oysa-ışıkta soguladılar söylemedim- (kendime bir aferin düşündüm)

Yalnızlık zor zanaat ve ben boşta gezerim
Sevmek gibi iş olsun canım başım üstüne.
Serseri bir kurşunun hızıyla dolaşırım
Kasketimi yıkarım, gözüm kaşım üstüne.

Demir alma hayatımdan
Ben sensiz bir hiç olurum
Bir teselli de bulamam
Durulması güç olurum

Sırıkların ucuna gerilmiş uykuları…
Bedenlerin erimişliği ve akışkanlığı…
Fillerin iğne ayakları yeri deliyor
Uçsuz bucaksız tenhalıklarda yazıyor bir sonsuzluk şiirini, O, dahi.
Bir düş evrenini solumaktayım şimdi.

Akasyalı,şirin yolda yürürken,
Battı,ayağıma bir diken...
Umursamadım ilkin...yürüdükçe
Yürüdü benimle bir, ilerledikçe
Derken...sinirlerim uyandılar acıya
Ayağımdan tırmanıp çıkmıştı yukarıya...

Bir tomurcuk için yaşam istiyorum
Umutları, gül gül açmalı.
Bembeyaz düşlerinin ortası...
Kan düşmesin istiyorum.

Ufkun sihrindeki giz