Ekrem Bozkurt Şiirleri - Şair Ekrem Bozkurt

En kötü yürekli bir masal kahramanıydı bence
Bir kaşık suda boğasım gelir.
Ne eziyetler eder kadınlarına…
Kırk odayı dar getirir.
Türlü işkenceler mucidi,
Nefesi ölüm kokan katil

Bunca yıl peşinde dolandım durdum
Ben kendi kendime sevmişim meğer
Dünyayı yakardım bir tek teline
Sen beni gönülden sevseydin eğer.

Hasretini, hem allayıp hem pullayıp
Geçmez akça, on paraya satamadım.
Dik dik baktı, gözlerimin ta... içine,
Çarşı- Pazar, bir tezgaha katamadım.

Demoklesin keskin kılıcı gibi
Başımın üstünde duruyor hayat
Hiç geri kalmayan bir saat gibi
Zamanı geldikçe vuruyor hayat.

Aynaya baktım:Traşım gelmiş...
Gözlerimdeki korkuyu hiç beğenmedim...
Yüzüm de,dönmüş tersine...
Sağ gözüm solda,sol gözüm sağda...
Picasso’ya hak verdim,bir kez daha...

Giderek çok şeyde benzedim sana
Vefasız olmayı senden öğrendim
Artık bir el gibi, davranma bana
Hayırsız olmayı senden öğrendim

Düşerken aşkının ateşi cana

Rüzgar söyler türkünü
Hazanda bir gül ölür.

Gönüle bakış değer
O anda bir gül ölür.

Dalgın bir su…uyur…
Çelik ray, ışık kılıçları uzatır
Gece…servilerin gölgesini kaybeder
Ayrılığı koşar ölümcül arabasına saatler…
Getirir,dalgalarını ayaklarına serer bir deniz
Bir sihirbaz tüm sevdiklerinizi kaybeder…

Beni geçebilir mi büyüttüğüm gölgeler

Kendime bastığım çokça olmuştur
Acı bile hissetmedim ne tuhaf
Dönüp kaldırmadım bile
Kaldırıma serili beni…

Sağır sultan bile duydu
Ayyuka çıktı sevdamız
Söylediğim işte buydu
Ayyuka çıktı sevdamız

Esen rüzgarla savruldu