Ekrem Bozkurt Şiirleri - Şair Ekrem Bozkurt

Olmayacak dönüşün, çok iyi biliyorum
Katır gibi inatçısın,Nuh der demezsin, Peygamber.
Bilmediğin bir şey var; yalnız...biliyor musun:
Hala kalbimde saplı duruyorsun birader...
Pasa dönüşmüş zaman... sen ki,kalbimde hançer...
Gir sen.Daha derine. Çekilip de üşüme...

İçimde bir akşam ölüşü
Karanlığın akıl almaz ihtişamı
Kentin gizli planları deşifre
Şifresi çözüldü tüm faili meçhullerin-umut vadediyor-
Ki gizemli bir yolculuktur aslında ölüm

Öyle durgundu ki su
Göze benzedi köprünün aksi...
Öyle duruydu ki düşüncelerim
Anladım birden seni sevdiğimi...

Anladım ki yalnızlığımdır beni en çok seven
Bir türlü ellerini çekmedi üzerimden
Eriyen kar suları gibi aktı ömrümün
Üzerinden ...üzerinden...

Yalnızlık yağıyor ,uzun zamandır.
Ahmak ıslatana dönüşmüş çoktan.
Bir başka kimse yok ,ıslanan benim
Titremeler sarmış feci haldeyim...
Yalnızlık yağıyor , uzun zamandır.

Tüm gece bilemiştim yalnızlığı sabaha
Şakağımda kan sesi yada damarlarıma
Yapış yapış bulaşan bir uğursuz zonklama.
Sise düşen son umut ,takılıp düşmeyesin

Bir rüya gibi geçti her şey
Dingin, ağır çekim bir yaşamda,
Buzlu bir camın ardında
Okyanusların altında

Artık vazgeçtim akışına bıraktım herşeyi.
Akıntıya karşı kürek çekmekten usandım.
Yoruldum umutsuzca mücadele etmekten.
Bir ümit kırıntısı bile yokken bu aşk cephesinde
Üstelik cephanem hepten tükenmişken.
Yenilginin yükü altında sıkışmış yüreğim

Artık gün doğmaz, şafağı tanımayız
Bundan böyle küskün eser yeli , seherin.
Uçurumlar birikir umuda uzansak
Gecenin zifiri oldukça derin.
Karanlığa özlemi ne kadar büyük
Sığ düşlerle kuşanmış etrafı kitlelerin...

Umudu bitiremez hiçbir fukara, kullansa da savurgan bir şekilde.
Uluorta kuraklığını duyumsasa da her daim,
Duraksamasına denk gelmemeyi sürdürse de, israfın
İnadına bir yok oluşun pençesine düşse de