Ekrem Bozkurt Şiirleri - Şair Ekrem Bozkurt

Gökyüzünde bulutlar dizilidir
Nezaman baksam...pırıl pırıl,
Gözlerin gönlüme çevrilir...

Ben sevmekten korkmazdım o zamanlar
Senin(s) de, gözlerin şen...

Gözlerinin rengini görüp de utanmalı,
Gökyüzü, bir zahmet…
Başka rengim de varmış; demeli.
Ebemkuşağı sarmış,
Yıldızı, daha parlak…

Devasa gökyüzü ekranından
Dizilerini izler Tanrı…

-XX- Hırsız

Henüz dört kısa yazı geride kalmış ömrün
Evde tek başına kala kaldığım bir gün,
Köy evinin avlusunda bir gölge peydah olur:
Uzun boylu kara kuru bir köylüden düşen�

Günler geçiyor zaman durmuyor yerinde
Bıraktığı yerde kalmıyorsun
Düştüğün yerden doğruluyorsun
Kırıklarını ve yaralarını sarıyorsun
Kızağa çekilir ya hani bir gemi
Tersaneye getirilir

Çıngıraklı bir zehir: Unutulmak...
Birden,saplanıveren bir kara büyü...
Alamadı, rüzgarlar dudaklarımdan,
Asırlardır...söylediğim türküyü...

Yaşadım da n’oldu, çınarlar gibi...

Neon lambalarının henüz nispeti yoktu yıldızlara
Ne de balkonlarda dolunayla yarışan ışık…
Gaz lambalarının aydınlığında ezberlerdik şiirlerimizi
Sofralarda yerdik ödevlerimizi
İlkokul önlükleri gibi
Geceyi giyinirdik…

-XIX-
Radyonun İçindeki Küçük Adamlar


İlkönce, limon ağaçlarını kuruttu yel.
Narenciyeler karardı, batan güneşler gibi�

Hadi,
Koydunsa bul, mutluluğu.
Gözlerin kırılmadan önce.

Zaman pörsümüş bir jöle şimdi
Saatler iş bırakınca

Tanrı’nın kalemi çizdi alnımı
Anlattı bir tamam hayat öykümü.
Bağımda yetişti hüzün salkımı.

Madem çözemedim bu kördüğümü
Oluruna bırak; aksın nehirler,