Ekrem Bozkurt Şiirleri - Şair Ekrem Bozkurt

-a-

Adem’in, adem elmasında
Havva’nın verdiği…

-b-

Gençlik rüzgarlarının başımızda estiği
Bir zamanlar yaşanmış, gerçek bir hikayedir.
Uzaklarda kalsa da, güneşli estetiği
Bir anıyla kendini asla unutturmayabilir.

İzmir’de bir Çankaya… güneşte yanmış kaya

Ağır aksak, bir kağnı geçer
Hayatın kıyısından.
Yürüyen bir enkaz
Canlı cenaze.
Ama gözleri pırıl pırıl
Kanlı canlı, anıların.

En iyi ok atışını yapabilmek için
Feda ederdi sağ göğsünü amazon
Aşkı tanımadan geçirirdi günlerini
Yüreği taştan, duyguları çelik
Yazgısı erkek gibi savaşarak yaşamak
Özgürlüğünü feda etmemek için.

Pencereden vuran ışıklı toz
Harmanlanıyor odamda.
Tabak tabak düşüyor döşemeye cam şekli.
Bozmaya korkuyorum
Çizdiği şekilleri…

Büyük hayalleri vardı paşanın
Bir kış vakti silahları kuşanın
Kar kapadı üzerini, düşenin…

Bu asker dinler mi karı tipiyi
Şimdi aşar karşı dağı tepeyi

Çıkışım zor oldu, düşüşüm kolay
Hayatıma benzer bu merdivenler
Ben derim düş gibi siz deyin olay
Aşklarıma benzer bu serüvenler

Hüzün yollarıma pusular kurar

Ki- 1

Tanrılar bu toprağa bereketini yağdırdı uygarlığın.
Toprak sardı idollerini yar gibi
Kibele’nin göğüslerini emdi.

-1-

Yıldız desenli çarşaf kullanır,
Gece örtünürüm, su uyurum…

Üstüme denk gelir: efkar giysem…

Yerle yeksan ederek karanlığın tahtını
Sütten beyaz ederek Türk’ün kara bahtını,
Dağa taşa yazarak kazıyarak, ahdini
Osmanlı’nın külünden bu destanı yarattın.

Özgürlüğe sürüyüp bir milleti peşinden