Ekrem Bozkurt Şiirleri - Şair Ekrem Bozkurt

Ağlamaksa,eğer...
Çekilip ıssızlığımıza.
Suskunluğumuz bir dalga gibi,
Devriliveriyorsa yanıbaşımıza...
Ve...otlar,ayak izlerinin yorgunlüğüna serilmedelerse...
Ve...beynimizin ortalarında bir ses

Yiğit analar bile, bir kale gibi vakur…
Yetmişinde ihtiyar yeri gelir dağ olur
Silah yokmuş ne çıkar kör bir kurşun ne yapar
Bir gazeteci çıkar ve meşale tutuşur
Yedisinden yetmişe bir milleti O yiğit…
Asker mi arıyorsun ne er bulursan eğit

-I-
Ey uzak akşamları bana getiren kuşlar
Ey ömrümü götüren sulardaki akışlar

Ey toprağa dökülen kuru ellerim/ hazan…
Beyaz yalnızlığını özlediğim o kışlar

Yelpaze kuşu…
Ne güzel bir yelpaze taşıyorsun

Kanatlarında
Tanrı eli değmiş desen…

Gözler…
Bir vücudun penceresi…
Vitrayını hiçbir sanatçı yapmaz…
Yağmurda, bir arap kızı…
Camlarından da, bakmaz…
İndirdi mi, gözkapağı kepengini

Diyelim ki, serde gençlik var diye
Tut ki, sana umut bağlamışım yar…
Hislerime çekmişim ince ayar
Sen de boş değilmişsin mesela bana karşı…
Bir bakmışsın tadından yenmez olmuş hayat…

Bütün sevmelerim ayrılık olur
Mutlu olmalarım zaman alır mı…
Gözleri kör olsa yine de bulur
Hüznü azat etsem hiç bırakır mı…

Gölgeni alır ya suyun aynası

Senin gibi bir fırtına görmedim
Ne de, yeşile çalar mavi gözü…
Kurşun gibi hedef sekmeyen sözü

Bir çalkantıda kalbim, eleniyor duygularım
Hasret sınavını vermekteyim

Kıyılarını ince bir dantel gibi oyarak Ege
Kucaklaşır Akdeniz’le…
Bir başka kıyıda Adriyatik de,
Yada, Dalmaçya’ da…
Asırlar öncesinin bitki şekillerini çizer…
Eğrelti otlarının kavislerini…

Her rüzgarla eğilmedim, başım dik, alnım açık
Neysem o. aynı duruş, aynı seziş, aynı bakış.
Aynı sevecen, aynı delişmen, aynı hümanist…

Ve muzdarip aynı serzenişlerden.
Hayatın cilvelerinden, yada debdebeli ışıltılarından,