Dursun Özden 3 Şiirleri - Şair Dursun Öz ...

meşke gel

aşk ile meşke gel
saraya, köşke gel

durma, zircirleri kır

meydan gümbürtüsü

-1-
ey! özden, körüklenen közden
ah! istanbul öfkesi-o aşk çığlığı
ve ormanda, büyük yangın var

minber’e koş

ey can! kine-kibire boyun eğme, mal-şan-şöhret önünde eğilme, kırıl
sınıkcıya gerek duyma, kendi yaranı kendin sar, anka ol, yeniden diril

öncüler; jan dark, el kaine, clara zetkin, yörük hatice, zübeyde ana arı

misi evi

misi yazıevi'nde kırılan-vurulan kurşun kalem tavında, iznik gölü’nde karameke
avında, müşküle muhtarı erenler dergahında
onat'ın kutlu yılkı atı-rahvan turunda, balaban kanayan çığlık resmi yapar mısın?
zeytin dalında, kestane balında, nar korunda

mişli geçmiş zaman


tüm vicdansız-sevgisiz, kibirli kötülüklerden uzakta
asırlık o koca çınar gövdesine yaslanın, mor şafakta
gözünüzü yumun, hissedin, sevdiğinizle yün yatakta

iki yaka acısı

beyaz bir gelinlikti süzelen, o suskun zaman durdu
duran zaman mı, yoksa dudak izli son mektup mu?
turnalar anı, merhaba ya da elveda demeden daha
ardımızdan komşunun kutsal su serpmesi, umudu

müjdeci çığlığı

-1-

ah ki ah! yine cehalet sardı
kurşun yüklü hava karardı

Etnoğrafya Müzesi için...

vay bana-vaylar bana, özgürlük diyeti, içti kana kana
oysa yaşam-tek nefeslik ömür dilimi, soluduğu neydi
dağlara destan yazan ve yedi düveli gezen, ya seydi!
o; yitik köyün delisi, velisi, dervişi, aksakal bilgesiydi

selam vermek-yakın olmak-onu sevmek cesaret isterdi

nar ana

anadolu-anadol, anavatan, kutsal can, toprak ana
ah! asil ve ehil

ata tohum bereketi, sevdası derya, deniz