Dursun Özden 3 Şiirleri - Şair Dursun Öz ...

kırık keman

ah! acı acı ağlayan-ağlatan, yanık acısı ballı-içli keman
aşkı gümüş telli, yayı at kuyruğu belli, ince-sarı saman

o çığlık, kına gecesi zılgıtı, seyirlik, toyda düğün, bayram

zalim ve zebani, korkulu ve kirli, kibirli benlikti soyadı
şatafatlı yaşamla kudurmayı sürdüren kötülüktü, cadı
ve güneşe karşı işeyen kadı-soytarı-rezil, tahtakurusu
ve tutsağı olduğunuz kötülük orada, kara kalp tortusu
kağıttan kaplan-sömürgen-vampir, kuduruk, son telaşı
tek dişi kalmış canavarın usu-kötülüğü yenme korkusu

KIŞLADA BAHAR HALAYI

-1-
Ah gülüm ah! geliyor düğün alayı, essah
Deli divane gönlüm seni bekler her sabah
Çeşme başı güzelleri yol gözler, içim ferah

tan çiçeği yandı-güneş söndü-yıldız kaydı-ay sallandı
ecemiş fayı kaydı, o tünele giren tek umut, ıslak raydı
dağ dağa yaslandı-bulutla öpüşen rahvan-o yılkı taydı
ülker yıldızı-solan kurşuni-kasvetli-çuha çiçeği sarardı
ey sevgili! ömürsün; söyle, hangi düşün düşkünüsün?

kışlak çığlığı

ey yar! bu han temelinde kazık, duvarında kan var
ve yağmur saçaklarından-mevsimsiz gözyaşı sızar

dursun durmadı; o düşünce suçundan gözaltında

kısmet

şıracı nazlı nimet
o şair nazım hikmet
onu öpmedi, etti hicret
ve ona etmedi-hiç minnet

kıyamet-alamet

ey can! bu yol edeptir-sevaptır-haktır, yoluna kurban
yüzüm dönük gavur-nurhak-amanos dağı’na bakan
kutsal çığlık; amin-amen-amon-aman-aman aman

kolektif çığlık

oysa, şahlanan kirli kibrin-kelepçeli elin; seni ele veriyor
sen ki; sende değilsin, o nan-kör sabrın gölgesi kanıyor

pişmeden-pişman olmadan git, giden her sihirli dokunuş

komşu kızı

komşu kızı-halepli senem
gönlü saka, aşkı karşı yaka
kara sevdası-o kıyıda sazlıkta
yaylada yazlıkta, o konar göçer

komşu komşuya muhtaç

bir asır geçti, 1919 ruhu ile aydınlandı şafak-tan
bu kutsal toprakta yaşam bize hak, kötüye tufan

kum-anadolu kurak, aras-kızılırmak, sulak turfan