Dursun Özden 3 Şiirleri - Şair Dursun Öz ...

kafa dengi

kanayan, sarı benizli tan çiçeği, yitik şiirin rengi
sevda dokur kınalı eli, bir kız sevdim kafa dengi

mavi-özgür kanatlı güneşi öpen bir damla deniz

kağıttan kaplan

ey! istanbul, bu sabah da güneşi gördük
faytona koşulan-uyuz atları-bayıra sürdük
küçüksu çayırında, mısır kazanları doğurdu
içinden su akan asi şehrin, defterini dürdük

kalp gözü

kanadı kırık, bir çift beyaz göçmen kuş
gönül evimin damına kondu, o vurulmuş
erken gelenler köpekleri serbest bırakmış
tümü ocak başına bağdaş kurup oturmuş

kanayan barış

çöl kuşları, avcı sığınağı, siperlik ve gecenin lacivert örtüsü
ve sevdası sarı sıcak-sahra ayazı-acı, kanayan göç öyküsü
aşk izinde kaybolan yol, yitik zaman ışığı, kınalı saç örgüsü
çocuklar öldürülmesin, sevgi yarının yüreği, o barış türküsü

filistin çığlığı

heba olan radyoda-feyruz şarkısı; ‘ya jabal’ aydı
filistinli şair heba abu nada-daha 32 yaşındaydı

kanayan şiir bakışlı, zeytin gözlü, fidan gibi kızdı

kanayan ok-yay

ok-tay, yabanıl yılkı tay yelesinde, özgür
ok yaydan fırladı, türkülerde yürek yandı
ve o dağlarda, tek tek, ateşler yanıyordu
o bir çılgın candı, o bir firari, o deli kandı

kanayan özünler

sağanak yağmurda, salınarak yürümenin, derin hüznünü yaşa
yaşa ki; bensiz geçen o günlerine ağladığını kimse fark etmedi
karamsarlığa boyun eğme başa, aldırma kem göze, çatık kaşa
eser bıraktım çokça-kimileri kabul görmedi, halk bunu bilemedi

kanayan şafak

düşmana inat, karanlığın kalbi, o kara kaplı kitap
bu aşk yangın külü-kor, yanlış hesap-eşekli kasap
yitik zaman ışığı söndü, yanık türküler, kan dondu
hasan dağı burcunda, öte yaka ucunda-gün döndü

kanayan sarı gelin çığlığı

hazar’dan esen mavi kanatlı kuşlar, rüzgar gülü serinliğindeki o yelin
gökkuşağı masalı anka kuşu dirildi, o kafkas çığlığı kadar derin-serin
çok uzaklardan değil, yakından-yanı başımızdan esen o tutkulu yelin
bakü gülü sevdası, içsel bir şarkı yankılanır şehitlikten dokunaklı-şirin

kanayan suriye

su savaşları kapıdan ırak; komşu ırak’a, suriye’ye bir bak
gömütlükte kuruyan selvi kavak, çuvala sığmayan mızrak
hiç kimse başkasının yerine ölmüyor, gelde buradan yak
terör; kurak toprakta sulak, al pekmez mayası ak toprak