Dursun Özden 3 Şiirleri - Şair Dursun Öz ...

şiir nehri

o nehir şiir, o safran-bul
aşkım-ah güzel istanbul

sevgisi sebil, sevisi dul

şiir nöbeti

işlikte, laf yerine taş taşıyan ırgatlar isyankar
asi ve kutsal emeğin yüce değeri, o kanlı ter
dostun hilesi, düşmanın hançerinden beter
yol göründü; toy zamanı, çekilen çile yeter

kızıl gökyüzünü öpen o mavi bulutlar, göz yaşımı kuruttu
bu şiir mevsiminde yazılmamış-her yer fırtına, boran, kar
esin yatağında uyuyan, yazılmayı bekleyen, sinsi kiraplar

bu eseri kendin ya da başkası yazmalı, bir kitaplık beden
yaşamı yaşaması gerekli çocuk, bu gizemli esere çok dar

şiir nöbette

ah! yanan şairin ardından, yakılan ağıt; acı çığlık; sagu
gök tanrı umay için her yakarış, kam alevi değil, o tabu
mor şafağı kanatan-o yitik sesleniş-o içsel yakarış, sela
şiir tufanı-ölü eti-doğanın acı diyeti-son şans-hayat abu

sırat köprüsü

ey!.. kıldan ince-kılıçtan keskin bedel, nifak
ey!.. kanayan şafak-mamak, ah!.. madımak
delikan sevda, bu kent çıldırmış olmalı, bak
yemin ettim, bir damla kana bin fidan-diyet

son çığlık

yaşamı sıla-ölümü gurbet-kaç göç bitti, toprak selamı
şair sarıaslan’ın morardı eli ve kırıldı tükenmez kalemi
“her ölüm erken ölümdür” der, şair ümit’in son kelamı

suçlu ayağa kalk!

haksızlığın kıyametini gördük, bu mu kanun-hak?

sabah gün ışığına; “günaydın!” demem bile yasak
mavi bulutlara, göçmen kuslara el sallamam yasak

su kasidesi

yerin derin kolu-su yolu-kar izi idi karız
yaşam kaynağı, su gözesinde aşk, giz
her dize venüs, aşiyan ve o mor nergiz

sultan hanı

hasan dağı, anadolu dervişi, geleni-gideni selamlıyor, bir bir
yanık ovada göl, tuza hasret-mazluma can-hastaya derman
yitik sarayda-beyaz mürekkeple-kara bulutlara yazılan o şiir

sündüs zamanı
(bir karayolcu güzellemesi)

ve kara sevda yolları, gönül yapım şefi gökay, şavkı
huzurlu gündüz için-şirin sündüs için, aşk yolu farkı
bir nefes sevda içen, gönül dağını eriten-yol getiren