Dursun Özden 3 Şiirleri - Şair Dursun Öz ...

pirim-mirim izmir

kemal paşa’nın sağ kolu, yoldaşım-pirim
anadolu’nun babasını kim öldürdü, kim?
“ordular ilk hedefiniz akdeniz-ileri!” derim
ve gündoğdu meydanı’nda, hep uyandık

Şiir nedir? Şair kimdir?

Dursun ÖZDEN (Şair)

Yazılı edebiyat öncesi şiir söyleyen ve ezbere şiir okuyan halk ozanlarını iki ezellikte tanımlamak gereklidir. 10 bin yıldan bu yana; cemde, cenkte, hasatta, nevruzda, bayramda, düğünde, toyda, otağda, kapalı ve açık alanlarda, kahve ve sokaklarda saz ile söz ile destan okuyan, atışan ve hiciv yapan halk ozanları yanı sıra; sözlü edebiyatımızda kültürel taşıyılık görevi üslenen kadın ozanların söylediği ağıt, mani, ninni, kına gecesi türküsü, göç ve ayrılık ezgisi, taşlama, mevlüt, ilahi, tasavvufi, destan, koçaklama, yiğitleme ve sevda türkülerini; aruz vezinli divan tarzında, halk müziği özelliğinde ve serbest dalda söyleyen ve yazan şair-ozanlarımıza selam olsun!..

pozantı çığlığı

yörük obalarında tek tek birlik
bacasında duman tüter, dirlik
dağlarda bolkar çığlığı yankısı
pozantı dik, karboğazı siperlik

pozantı müjdesi

şekerpınarı’nda sulanan, al kınalı çil keklik-haberdardı
düşmana inat-ak kayada seke seke-yanık yanık öterdi

gülek boğazı’nda, pusu kuran; o kahpe düşman taburu

pozantı yiğitlemesi

ben bu yoldan dokuz yıl önce de geçtim
kol ağası mustafa kemal ile seni seçtim

gazi geldi, hoş geldi, müfreze toplandı

püslü şiir

ön adı cadı, kadın kadı, o adaya gitmek için katıra bindi
körler köyü kadıköy'e uğradı ve süsü püsü yerinde, yine

tilkiye kümes, deveye yular, öküz boyunduruğuna zelve

akbaba

kanayan şiir çığlığı-ağlama duvarı davut
çocukların oyunu, misket bombası, barut
incirlik-kürecik şemsiyesi delik-pek moruk
son güz, bağ bozumu hasatı, üzüm koruk

eskiyen yeni yıl

bu gün nardugan-göktürk bayramı-21 aralık, zemheride ayçiçeği açtı-gün döndü
göktaşı çiçek açmaz-kınalı kaya çatlağında çiçek filizlendi, o an kibir ateşi söndü

evren-eren dergahında, adalet terazi kefesi, gece gündüz eşitti, o ilk ataktı, öndü

şair çığlığı

yer kürede, şairler taşlandı ve körler hoşlandı
ömür kısa, tükenmez kalem bitti, ten yaşlandı
'dert adamı şair edermiş, aşk seveni delirtmiş’

şakıyan kuş dili

ve çocukların eli ve şarkıların dili kesildi
anaların sütü kurudu, açtılar, ay eksildi

ve gök delindi, siren sesi şafağı ürküttü