Dursun Özden 3 Şiirleri - Şair Dursun Öz ...

karalama seyirlik defter, kitap tufan
ve elindeki çatalı, çengelli iğne san
öbür elinde çamaşır mandalı, kan
sırtını dayamış dar ağacına, o an
eli ve ayağında dört çivi, çarmıh
boynundaki kıravat, yağlı urgan

şifasız-şiirsiz

ve şiir(özün) otağı-çok ıraktı, kanayan zindan ve morg soğuktu
amip-tek hücreli oda kuraktı, yitik şairin(ozanın) kurşun kalemi
ipek kağıt-papirüs-parşömen yoktu, şiir burcu-sırlı, sihirli oktu

şiir atlı süvari

ak gül benekli şiir atı-dört nala koştu, dağı-deryayı aştı, son nefesi şafağı yaktı
ve çeliğe su veren gemini geven, arı-doru kısrak tay aktı-kişnedi ve şaha kalktı

at-avrat, süvari zat, köprü değil nakarat, kıldan ince-kılıçtan keskin, o sırat

şiir barış çiçeği

savaş-deprem kanayan derin çığlık, bu dünya harp meydanı
ateş ve kan, aşk ateşi kor-har, kitaplar yakılıyor, su da yanar
‘korkma-sönmez’ geliyor şiir alayı-duyulan o ses ozan çığlığı
ey canlar! namluda açan şiir alı-barış çiçeği-sevgide odaklan

şiir bayramı

he hey de hey! öp son kez

atmaca düğünü, zilli kermes

şiir nöbet

ida şiir dağında, su-vicdan nöbetinde, her seferde
komşusu aç iken tok yatmayan, o vicdan nerede?
dağları kemiren tek dişi kalmış canavar her yerde

şiir falakada

tabuta çakılan dört çivi-çarmıh, ağacı dar
gonca gül kızarır-kor olur, o köz özü yakar
gece kara yel, ateş olur, şimşek olur, çakar
rüzgarı arkana alıp esme-el derinden bakar

umut beyazı o çiçeğe dokununca
sıcak öpücük verir sevdalı yonca

müjdeci, leblebi çiçeği sararınca
dil öpen, al alev taflan yaprağına

şiirin şirin’i

ey kutsal aşklar otağı amasya! sevdam güneşe-aya
şafağı ararken, tan şiiri taç yaprağında kaldım yaya
şilli şair neruda-fıstık yeşili şiirin-siirt atıyla nal saya

şiir müzesi

at üstünde uykuya daldı, sardunyalı evdeki kam
elini göğe kaldırdı, zikiri yamyam, dansı tamtam
çağın ırzına geçti, ateşten önceki o hınzır adam
sarayı in yaptı, hanı taş duvar, otağı toprak dam