Dursun Özden 3 Şiirleri - Şair Dursun Öz ...

suskun çığlık

dışkapı’nın mandalı; ankara mamak, kanayan ölü şafak
“tam bağımsız türkiye” çığlığı, ey! gazi paşa, ayağa kalk

ulucanlar-o seherde inleyen biz-siz, aşk bir damla deniz

su yanarsa

kıyametten önce; kıldan ince, kılıçtan keskin
o bir ölüm tuzağı, sırlı-sırat köprüsünü geçen
çelik kapılarınızı kırıp aşan, deli yürekleriz biz

suyun felsefesi

-1-
dumanı tüten, beş direkli kara çadır; yurt
su başına otağ kuran, sarı keçili yörükler
al kınalı kara keçi, kara koyun yününden

tahtaravalli

düşe düşen hemşehri-hurda düşler, tanıdık-geri dönüşen gülüşler
o eskicide alıcısını bekleyen-geri dönmez-eski aşklar-yeni düşler

hurdacı!.. şu yukarısı zevk sefada, kimi aşağıda aç-eli havada

aşk için ıslık çal

özgür ve yaramazım; şımarık, çocukça
güneşi içtim, yüreğine dokundum, hakça
ve acını hissettim, gıdıklandım dokundukça
kanayan, bu dünyadaki tüm acılar, kötülükler

tarsus-namus

maraş-adana-mersin, kaç kaç acısı son kıyım, molla kerim ağıdı duyuldu
sarı sıcak, zamansız gök gürledi, kara haber geldi yine, sıladan-gurbetten

yenice'de-cetvel'de acı zılgıt yankılandı, obadan-gadadan-derinden-dertten

telgrafın telleri

ve bir kulak ver; ‘telgrafın tellerine kuşlar mı konar?’
ya da ‘bir avuçtan fazla insan değildik’ çığlığı, avaza
“öte yakaya geçelim” türküsü bağlı; yanık, kırık saza
15’lik şehit-ulukışlalı ethemoğlu rıza, dersimli sıhhiye

ters yöncü adam

kalbi el için atan, paraya tapan, vatan satan-o sinsi bir ajan
yöncü-kalın-ince-gizli yolda, yanki var sağda, solda; her an

oysa, demir tavında dövülür ve niğde halis demir ile övünür

tesbih çeken çocuk

ya sabır, ya sabır, ya sabır! kime?
elindeki kehribar başaktan, imame
oltu taşından yontusu ve o bir kinaye
kelebek evini-kozasını patlatan kurtçuk

tırmık zamanı

ve emperyal savaş bitti, o düşman zalim ve yenik
hainler, asker kaçakları bulanık, elleri kanlı mancınık
hasat bitti, zor günlerin toplayıcısı tefeci, maraba, kıymık