Dursun Özden 3 Şiirleri - Şair Dursun Öz ...

yanık şiir

ve kutay şavkında gök gürledi, mavi su kızılca güneşi öptü
gökkuşağı şemsiyesi kalkan oldu, can oldu, üstüme çöktü

ve sarı sıcaktı, başdüşman bereketli incirlik ovasına tünedi

yanık türküler

kurak-çorak topraklarda durup akan-ince suya şiir yazan
tatlı suyla konuşan eli-deli, aksakal veli-bilge derviş-ozan
doğanın bize derin armağanı, tek nefeslik, o kutsal hayat
yitik zamanın müjdesi-sırdaşı, bin asırlık ömürdü, o sanat

yanılsama

acı, göç telaşı, al kınalı çoban kayasında, gönlüm kaldı
ekşi dut gölgesinde yeşeren özün-mor dudak izi kutsaldı

o çam oluklu pınar gözesinde, sevi dolu azığım-çiçek baldı

yaşayan acı

mayıs başı-uzak asya'dan ölüm haberleri geldi
türk çocukların ölmek için, kore'de ne işi vardı?
gök kürledi-şimşek çaktı-yitik zaman ışığı söndü
babam işten eve erken göndü, lambada gaz bitti

yaş günü çığlığı

zihindeki soysuz, kirli-kibirli, o zalim acı çığlık, artık yetti
ve vicdanlı mazlumları, faşizan baskılar tahrip-tahrik etti

141-142 kere, “ulukışla illegal lahana örgütü”ne kim gitti?

yeni yıl-yeni umut

şiddet, kudret, cinnet, cüret, niyet ve çürüyen akıl, o et
bitsin bu zulüm-bu köhne düzene ölüm, sevgi fazilet
her şeye karşın yaşamalıyız-mutluluk hak-bir diyet

yerin üstü-altından kıymetli

dağlar dağlara selam vermeden-o şarkılar kanıdı
ege denizi kararıyordu, toprak-ateşi su sanıyordu
ve zaman zaman ruhum-bedenimden önce acıyor
kaz dağı, akbelen ormanı can, sağır kulak çınlıyor

yitik çocuklar

ve aç, açık, kimsesiz çocuklar, kim şehit, kim gazi?
.ok yoluna mı gitti niyazi? o gökte it dalaşı, be hey!
yerde su savaşı-kurban bayramı-adak yeri, bu ney?
her evde düğün telaşı, sokakta kesik gelin başı, ey!

yitik kent istanbul

istanbul’u yaşıyorum, gözüm-gönlüm açık, her şiirim ilanıaşk
çağlar boyu çok acılara, tutku ve utkulara tanık; mutlu, meşk
tanrıların, kralların, sultanların bölemediği yitik kent, ulu köşk
istanbul hasta, analar yasta, göksu bülbülü kafeste, o aheste

yitik zaman sarayda

yaşam suyu damla damla iç, yudum sayda
işleyen demiri döv ve çeliği su ver-al kayda

ata tohum ek, ilk mayda, toprağı işle tavda