MEDENİYET Şiiri - Dursun Özden 3

medeniyet

ah aman! serin-derin sevdam ak-asya
kınalı, tunalı, turfanlı aşkımdı; o avr-asya
gamzende ben, sevdanda ben idim, zor işti

kendi söküğünü diken, suya sabuna dokunan
suyu yıkayan can, o kutsal aksakal-bilge dervişti

göğe bakan-sobada türkü yakan, al ateşe-ak kımız atan
kam ana zikiri-dansı, insanlığın büyük şansı, kutsal bir işti

bilgehan ve konfüçyüs’ten mevlana’ya, ulu atatürk'ten mao’ya
çinli afandi'den nasrettin hoca'ya selam söyle, doğu-batı birleşti

‘dünya medeniyetleri girişimi’ bizdi, kar izi-filizdi ve su gibi azizdi
turfan'da karız-anadalu'da kehriz, iran'da ganat-oman'da aflajdı
tam o an; karız cennetinde, yer ile gök buluştu ve canlar öpüştü

tuzlu-aygölü’nü öpen kızıl güneşti, karız üzüm evi-otuz iki dişti
'yurtta barış-dünyada barış'ı müjdeleyen, sevgiyi sebil eyleyen
o nevruz kuşları; şian'dan aşiyan’a, ipek yolunda, göğe erişti

su gözesinde; ‘dursun-hiç durmasın diye' barış için savaştı
çılgınca-doyasıya sevişti-kor ocakta pişti, karız suyu içti

tek dişi kalmış, o zalim canavarla, kıyasıya dövüştü
kamu iradesiyle, şiir alayına katıldı ve zafere erişti

dursun özden