Nefes nefese karanfil yastığında
Nihal’in toprağı yumuşadı, usul usul…
Rüzgârın parmak uçları geziyor ıslak kumunda,
Bir bahar gizli, köklerde uyuklar şimdi.
Bana Hiç Söylemediğin Sözler
“Bir kadın susarak da terk edebilir bir adamı.”
1. Bab: Sessizliğin En Yüksek Sesi
Senin içinde bir ömrün izi duruyor Nihal,
Bense aşkın tarihiyim, bir sessiz gecenin sabahında.
Sen özden doğarken, ben gecede eriyen bir sır oldum.
Sen beden buldun, ben ruha kandım.
Ey Nihal! Senin adın geceye düşen yağmur tanesi,
Gizemin şifresi, sufi semasında dönen pervane,
Tasavvufun sırlı yüzünde, bedenin coğrafyası,
Aşkın remzi, yıldızların en derin alegorisi.
Nihalnâme'den: Rızânın Secdesi
Ey Kalbimin Yedi Kat Semâsı,
Sevda ile mühürlenmiş mülküm…
Ben onu sevdim,
Tıpkı güneşin gölgeye razı oluşu gibi,
“Nihal’in Çağrısı yahut Derinliğin Derinliği”
“Abyssus abyssum invocat”
(Derinlik derinliği çağırır)
I. FARK
Bir bakışın kırıldı ânın camında,
O küçük çatlakta belirdin Nihâl.
Şimdi her parçası bir âyet oldu,
Her kırığından sızıyor sâkîlik.
Onurlu Sevgi Duası
Ey kalbim…
Birini sevmek ne büyük nimet,
ama sevilmemek de ne ince bir sabır ister.
I. FARK
Gözlerinin kenarından sızan o bakış,
avuçlarımda cıva oldu,
şimdi damla damla işliyor ruhuma.
Nihal,
Sen bir an, ama bitmeyen bir hikâye,
Adın düşer akıldan, kalır ruhun geriye.
Gözlerinle başlar, zamanın ötesi,
Sonsuzum, sen kalbin en derin nefesi.
Bir gülüşünle uyanır uyuyan evren,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!