Nihal’ime Mektup / Ruhun Meltemi
Tanrı, ilk nefeste seni bana kul kıldı,
Sonra keyfine el koymamı yasak etti.
Nihal Hanefendiciğim,
Kapı komşunuz can dostunuzdan duydum…
Geceye kadar çalışmışsınız, sonra ancak dinlenebilmişsiniz.
Seni rahatsız etmek istemedim.
Ama bil ki,
Huzurumun Sebebi
Mânevî Tevhîd Şiiri
Sen, geceye saklanmış nur-i kadîm,
Zamansız bir seherde içime doğan ilm-i latîf.
Nihal'imi Sevmediğimi Söylediler
Ey Nihal'im, gönlümün sultanı,
Sen gideli cihanımı yaktın ah!
Her gece gözyaşlarımla yazdım seni
Ve her sabah "Nihal'im!" diyerek uyandım.
Nihal İçin: Taş mı, Nefs mi?
Talip için Nefsî Terbiye Risalesi – Nihal’e Uyarlandı
1. Kapı: Sualin Eşiği
Nihal Hanım, ayağına taş dolduğunda
Nihal’im ve Toplumun Aşk Yolu
Nihal’im,
Gelenek denen eski duvarlarda, aşk hep kadının yüküydü.
Sadakat, anne olmak, sessiz fedakârlık…
Toplum, kadının gönlünü zincirler, aşkı görev bilirdi.
Nihal, sözcüklerin eşiğinde durdu bu gece,
Dilinde bir ilahî şerbet, gözlerinde hicap.
Suskunluğun kabuğunu kırdı bir “sen” ile,
Yüreğindeki ay’ı, kâl ile etti inşâ.
Tek taraflı aşkın, özsaygılı sükûtu üzerine bir içsel yolculuk
Bir aşkın içsel yası kadar,
bir ruhun olgunlaşma günlüğü
I. Fasıl: Dilenci Değilim
Nihal’im: Aşkın Özgürlüğün Ruhu
Nihal’im,
Geleneklerin gölgesinde kadın,
Adeta bir bahçenin suskun çiçeği,
Aşkın değil, evliliğin nesnesi sayılırmış eskiden;
Bu beton karanlık yetmez ayrı düşürmeye bizi Nihal,
Parmaklıklar erir, zincirler dökülür bakışında...
Bazen bir fırtına gibi deviririm dağları,
Bazen bir nefesinle titrerim, bir hikmeti vardır.
Hangi karanlık sınamamış ki insanı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!