Dünya Yükünün Hamalı Şiirleri - Şair Dün ...

BİR RUHUN NİHAL'E YÜRÜYÜŞÜ

(Seyr-i Sülûk Yeniden Yazımı)

I. KIYAMET BANA BİR AD VERDİ: NİHAL

Nihal’im Risalesi: Üç Kapılı Han’da Ruhun Seyri

(Mistik Tasavvufi Alegori)

GİRİŞ: HAN’IN EŞİĞİNDE

ALLAH'I NİHAL'İMDE BULDUM

(Nihali Tarz'da İlahi Arayış)

NİHAL'İN GÖZLERİNDE SEYR-İ SULÛK

(Mistik Bakışın Aynasından)

I. DERYA-YI KEMÂL

Adını anınca içimde
hem bir ilahi uyanıyor
hem de çocukluğumun yaralı sesi.

Sen — ne tam geldin bana,
ne tam gittin.

I. İşaretler Mevsimi

Dünya, anlamını yitirdiği an,
her şey işarete dönüşür.
Anlamın kendisi bir harabe,
harfler toz olur.

Kütüphanesi sessiz bir bilgelik gibi durur
odanın tam köşesinde.
Kahverengi ahşap ve siyah metalin
asaletle birleştiği raflarında
tarih konuşur,
felsefe düşünür,

İÇİMDEKİ NIHAL'E SESLENİŞ

(Anlaşılamamanın Poetik Anatomisi)

Ayağıma taş dolansa bulurum suçu kendime
Gövdenin kaşındığı yeri bilir el
Eksik kusur hata günah bende
Yanlış yaptım arkadaş gördü beni
Boğdum nefes aldırmadım affet ne olur
Yargılayamam seni yanlışlık bende

Nihal’im – Sedir Ağacının Sessiz Risalesi

Ben bir sedir ağacıyım,
Gür ormanda, kalabalığın içinde, ama yalnız…
Tenhanın yalnızlığına zincirlenmişim, Nihal’im.
Ruhum dallarım gibi göğe uzanıyor,