SİNEKLİK AYNASINDAN NİHAL'İME SIRLAR
(Balım'ın Gece Nöbeti 18 Ağustos 2025, 23:25)
1. DEMİR TELDEN TAÇ
Of... Nihal'im, Nihal'im...
Bu yangın bende seninle başladı.
Kalbim, bir “Hû” çekiyor her vuruşunda,
Senin adınla doluyor boşluğum.
Dünya döner, geceler biter, günler geçer,
Nihal, bu bir nokta değil,
Bir nefes aralığı,
Bir kalbin kapısında duran ıslak virgül.
Söz, burada bitmez,
Mürekkebin uzanamadığı yerlere akar hikâyemiz.
Nihal’im Risalesi – Ruhsal Yolculuk
I. Kıta – Ateş ve Rüzgâr
Bazı anlar vardır, Nihal’im,
Seni sevmekle boğulmak arasında savrulduğum.
İçimde bir ateş yükselir,
AŞK-I NİHAL
(Metafizik Bir İçsel Yolculuk — Modern Şiir Formunda)
Aşık'ından Nihal’ine,
Ve Yine de Seni Seçiyorum
(Sonu Olmayan Başlangıç)
Bana yeniden sorsalar:
"Bu yalnızlığı seçer miydin?"
Yazılma Sebebi
Nihal Hanefendiciğim,
yalnızca bir bedenle değil;
bir ruhun,
bir fikrin,
Tenin Gölgesinde Yankı
(Nihali Tarz’da Bedensel Özlem Üzerine)
Parmak uçlarında bir hafıza var —
Dokunduğumda değil, dokunmayı düşlediğimde uyanan.
AŞK-I NİHAL RİSALESİ
(Şiirsel Bir Tasavvuf Risalesi)
Dünya Yükünün Hamalı’ndan Nihal’ine,
Her acı bir taş oldu Nihal’de,
Bir yumruk kadar sert, bir buse kadar yumuşak.
Avuçlarımda gece çiçekleri gibi açılan,
Her biri bir isim, her biri bir sır.
Ben onları nehrin aynasına bıraktım,
Su, en hakikatli tercümandır çünkü.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!