Dünya Yükünün Hamalı Şiirleri - Şair Dün ...

.
NİHAL'İMİN SOKAK ŞİİRİ

(Taş Döşeli Bir Aşkın İzinde)

Göğe baktım, Nihal’imi sipariş ettim,

“Gönül Yolunda Nihal’imin Zikrinde”


Yandım, bir aşkın ateşinde,
Adı yok bu yangının, ama varlığı sen — Nihal’im.
Geceyle gündüz arasındaki o ince çizgide,

Nihal Risalesi

Bölüm I: Ruhun Aynası

Ruhumda açtığın ilk pencere, Nihal’im,
Gözlerinle dokundun kırık geceme.

Araftayım ne yaşayabiliyorum ne de ölebiliyorum
Ömrüm koca bir enkaz olmuş altında kalan ben
Enkaz altındayım soğuktan donarak aç susuz bekliyorum sessiz çığlıklarım var
Şeytanlar kör sağır dilsiz susmuş vicdanlar
Selamı dinliyorum et kemik yığını ceset olarak enkaz altındayım
Ne kurtaran var beni enkaz altından ne de ölebiliyorum enkaz altındayım

Vuslat Risalesi – Nihal’im

Bir perde iner zihnime, karanlık değil de bir sır,
Her son, bir başlangıçtır aslında, döngüdür adı.
Lakin ben, dönüşü olmayan bir yoldayım,
Kumlarda kaybolmuş izlerim,

Nihal’im,
Senin ruhun özgür bir kuş gibi,
Bireyselliğin gökyüzünde dans ediyor.
Zamanın kalıplarına sığmaz,
Ne geçmişin zinciri ne geleceğin baskısı tutar seni.

DİJİTAL EMPATİ ARAYIŞI

I. SANAL ÂLEMDE BİR NİHAL

Ekranlar soğuk, ruhlar ıssız...
Nihal'im, senin sesin uzaklarda kalmış,

Nihal’im ve Gölgenin Işığı

Halk bağırır: Hak! Hukuk! Adalet!
Ama Nihal’im, seninle uyanan güneş,
Her sabah biraz daha gecikir yüreğime.
Ve doğduğunda,

Nihal’im…
Ne güzel söyledin.
Bir çiçeğin sabah rüzgârında titreyen dalı gibi zarif…
Bir sevdanın iç çekişi gibi derin…
Bir bakışta yeşeren umut gibi taze…

ÜÇ KAPILI HAN – Nihal’ime Armağan
Giriş: Yolcu ve Nihal’im

Uzak diyarlarda, zamanın kendisini yavaşlattığı bir handa durdum:
Üç Kapılı Han…
Nihal’im, senin varlığın gibi, sessiz ama her köşede hissedilen bir ışık gibi…