“Günbatımı Nihal’e Eğildi”
Sen duruyordun,
bir rüzgâr kadar hafif,
bir dağ kadar kararlı…
Zaman bile ses etmedi sana,
Seni En Çok Susarken Sevdim
(Kalbimin Hiç Konuşmayan Yeri)
Ben seni en çok
hiçbir şey demediğin zamanlarda sevdim.
“Âyine-i Ruh: Nihal”
Bir köy vardı, rüzgârın alnında,
Söğüt dalları dua ederdi sessizliğe.
Bir erkek vardı, kalbi çam reçinesi,
Bir kadın vardı, bakışı dağların vakarına benzerdi.
Nihal Hanefendiciğime
(Gecenin sessizliğinde, kalbimden geçen en hafif sözlerle)
Seninle konuşmak,
bazen sadece bir cümlede dinlenmek gibi.
(Belki bir daha hayatıma giremeyeceksin
ama ben çıkmaman için çok uğraştım )
NİHALİ TARZ'DA VEDA RİSALESİ
"Çıkma Diye Çırpınan Ruhun Seyr ü Sülûkü"
Biraz Fazla Gerçek
Bu kareyle
Teoman – Mavi Kuş ve Küçük Kız
aynı şiirin iki dizesi gibi birleşiyor.
Siyah beyaz tonlar,
"Dört Tarafı Senle Çevrili Yalnızlığım"
(Nihal Hanefendiciğime)
Üç tarafı suskunlukla çevrili gibiyim,
bir yanım daima sen,
Nihal’in kalbi bir sır taşır derinde,
Dar yollar ona açılmaz kimseye.
Ben “bir olalım” diye çağırdım alemi,
Sen dua duası çözüldün iplik iplik, tükenerek.
Aynı Memleketin Sürgünleri
(Nihal Hanefendiciğime Mektup Gibi Bir Şiir)
Seninle hiç yürüyemedik sokaklarda.
Ama ben
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!