Huzur-Name: Nihal'in Aynasındaki Tövbe
(Nefs ile Sır Arasında Bir Vuslat Metni)
Yazan: Sükûtun Eşiğinde Duran Er
TASAVVUFÎ AŞK RİSALESİ: DİYÂR-I NİHAL
“Nihal’e Veda, Hakikat’e Secde”
Âşık’ın Kaleminden…
Nihal’im Aşkın Doğası
Nihal’im, aşk…
O, tabiatın en sessiz fısıltısı,
Yeryüzünün derin nefesi,
Ruhun gizli köşesinde yankılanan bir melodi.
Nihal’im, Seninle Bir Kadın Hayaliyle
Bir kadın hayal ettim…
Zekâsı, zarafetiyle konuşan;
Kalbinin derinliğinde
İnsanlığa yer açan bir kadın…
Ey Nihal’im,
sen, kollarıma hiç gelmemiş olsan da,
benliğimin derininde ezelden yazılmış bir vuslat hikâyesisin.
Adın, kalbimde her dem yankılanan
bir zikirdir;
ve o zikrin ötesinde
Nihal’imin Mavi Sülükü (Yola Girmesi)
Kapı çalındı ansızın, bir temmuz ikindisinde,
Mutluluk, Nihal’imsin sen, mavi bir kelebek misali zuhur eden.
Bir plak nağmesiydi hediyem, ruhunun semasına uzanan,
“Huzur bulalım hep birlikte” niyazın, oldu serenadım.
Nihal'in Seyri (Gezmesi Hareket Etmesi)
Bu bakış, bu duruş, bu sükût;
Nihal’im, sen bu âleme
Hakikat nurundan bir kâmil sût,
Bir billûr aynadan düşmüş bir cümle gibisin.
Sevilmek duası değil bu,
Rıza duası bu…
Ey kalbim…
Eğer Nihal'im beni sevmeyecekse,
Beni daha çok sevecek bir yürekle buluştur.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!