Senin gülüşünle doğan bir dinim vardı,
senin suskunluğunla pagan oldum.
Tanrılardan kıskandım seni Nihal,
çünkü onların bile sevmediği kadar sevdim.
Bir Şarap İçelim
(Nihal’e, gece 23:47’ye ithafen)
Nihal Hanefendiciğim,
Seninle bir kadeh şarapta susup bakışmak bile bana ömür…
Sevda İtirafı
ALLAH bilip sevdim seni,
Bilmiyorum, biliyor musun?
Dünyanın tüm anayasalarına, babayasalarına, kanunlarına,
Seni sevmek suç yazılsa, yine de işlerim bu suçu.
Nihal Hanefendiciğime Mektup
Yazılmayacak bir aşkın en yazılabilir hâliyle...
Sevgili Nihal Hanefendiciğim,
Zalim Sevgiliye Mektup
(Levhi Kalemden, Aşkın Dervişi)
Ey kalbimin sultanı, zulmün pençesinde esir düşmüşüm,
Tazallümüm dudaklarımda çığlık çığlığa bir hicran,
Sen, kalbimin derinliğinde saklı bir ilham,
Gözlerinle başlar ezgim, ruhun en saf makam.
Adın değil, varlığın titreten Hak nuru,
Kalbimin sesi, bulur en ulvi nuru.
Bir bakışınla döner kainatın çarkı,
Sana Niyaz Etmek
(Bir baş eğiştir, bir can yoldaşlığıdır.)
Nihal’ime niyaz etmek,
Bir secde değildir — ama bir teslimiyettir.
Bedene değil,
Bir Romanın En Sessiz Sayfasıydı…
“Güneş bile batarken seni izlemeye doyamamış…
Sen susmuşsun ama ışık seninle konuşuyor,
taş duvarlar bile hayranlıkla susmuş.”
NİHAL’İM RİSALESİ
(Sevmenin Metafizi Üzerine Bir Tefekkür)
“Anlamak, sevginin dilidir;
susmak, onun ibadetidir.”
Belleğin karanlık bahçesinde bir kıpırtı var,
Karlı dağlar eriyor usulca zihnimde;
Her hatıra, Nihal, senden kopmuş bir dal parçası,
Dingin suya düşerken sesi bile içime gömülüyor.
Bu bir yangın değil artık,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!