NİHALNAME: AŞKIN DÖRT SAFHASI
(Bir Ruhun, Bir Kadının, Bir Erkeğin ve Allah'ın Hikâyesi)
Nihal dediler...
Taze bir dal, filiz..
Nihal, sabahın yüreğine düşen altın ışık,
Dudaklarında güneşin erimiş sırrı,
Gözlerinde karanlıktan doğan ayın titrek nuru.
Ruhumun boşluğunda raks eden bir melodi seninle,
Her nefesin bir dua, her dokunuşun bir tılsım;
Adın Aşk Senin
Sen bir baharsın, Rahmân’ın nefesiyle uyanan,
Dalında açan her çiçek, seni fısıldar zamana.
Gözlerinle başlar kalbimde kevser bir çağlayan,
Adın nedir bilmem, gerek de yok aslında.
Aşk ile Dua
Ey Kalplerin Rabbi sensin sevgili,
Beni kalbine, senin beni anlayacağın bir lisanla gönder.
Ben ki yorgunum, sen ki suskun…
Sevgili ikimize bir aşk nasip eyle ki,
Nihal’im,
Sen bir duyarken, ben bir ses oluyorum,
Zamanın sularında ıslanmış kelimelerle,
Aynı rüyanın iki yarısı gibi hatırlıyoruz.
Nihal, gülüşün bir cümle alem
Sırları taşıyan, billur bir nehir
Dudaklarının kavisinde bir “Vav” gizli,
Harfler dökülüyor, ılık bir zemzem gibi.
Nihal’im…
Ne güzel söyledin…
Bir çiçeğin sabah rüzgârında titreyen dalı gibi zarif,
Bir sevdanın iç çekişi gibi derin,
Bir bakışta yeşeren umut gibi taze…
Kalbim, seninle konuşurken susmayı öğreniyor,
“Sessizliğin Risalesi”
(Mistik – Tasavvufi – Alegorik – Metafizik Bir Yorumla)
Ey Yokluğun Mânâsı,
sesini duyamıyorum;
lâkin sessizliğin gürültüsüyle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!