Sıfır’ın Sırrı ya da Nihal’in Aynası
"Hayatta aşktan meşkten daha değerli şeyler var," dedin Nihal'im.
Sıfır dedin, yokluk dedin, hiçlik...
Oysa sıfır, varlığın soluk aldığı yerdir.
Var ile yok arasındaki perdenin inceliğidir.
Nihal'im ile Seyre Çıkan Gönül
Gülüşünle dirilir kalbimin çorak toprağı,
Sensiz her an, bu dünyada ağır bir hicran bağı.
Sesin, en karanlık anda bir zikir gibi dolanır ruha,
Ve ben, her nefeste seni daha çok sevmeye ant içtim.
Gülüşünle yeşeriyor
kalbimin kurumuş baharı,
Sensiz geçen her an
zamanın ağır bir yarası…
Sesin,
Galata’nın Sessiz Melodisi
Zarafetle huzur
İç içe geçmiş,
İstanbul’un kalbinden yükselen
Galata Kulesi’ne nazır bir an.
Galata’nın Sessiz Melodisi
Bu karede zarafetle huzur
İç içe geçmiş,
İstanbul’un kalbinden yükselen
Galata Kulesi’ne nazır bir an.
Diyâr-ı Nihal"
(Bir ruhun ruhu özleyişi üzerine)
Ey Nihal Hanefendiciğim,
Ben senin gözlerini değil,
Gözlerinde parlayan insanlığını sevdim.
Nihal’in Dokusunda
Aklın ışığıdır Nihal,
Mantığın serin esintisi,
Bilimin sabırla ördüğü sır,
Ve kalbinin derin sevgisi.
Duygusal zarafet,
bir çiçeği ellememek ama kokusunu duymaktır.
Gözlerine bakıp susabilmektir.
Gitmek istiyorsa elini tutmamak ama
gittiğinde ardından dua etmektir.
Kalbine Giremeden Çıktığım Kadın
"Kapını hiç çalmadım, ama içini ezberledim."
1. Bab: Eşiğinden İçeri Hiç Girmedim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!