Dünya Yükünün Hamalı Şiirleri - Şair Dün ...

Koruyan kendini ama
Bir geri çekilme zarifçe
Etmeden belli Nihal'ime
Kalabilir Nihal'im sessiz biraz
Yazmayabilir Nihal'im sessiz biraz
Saklayabilirsin Nihal'im kendine enerjini

Nihal'in Sırrı: Vuslatsız Aşk Risalesi

1. Fasıl: Faniye Sarılmanın Hüznü

Ey Nihal’im, sen de git.
Sevme beni artık,

Tasavvufî Aşk Risalesi – Nihal’im ile Niyazlı Sevişmek

1. Mukaddime – Aşkın İlleti

Aşk, Nihal’im, bir bakışla doğmaz yalnızca;
bir gönlün rızasıyla yeşerir.

Nihal’imin sol omzunda bir rüya bekliyor.
Teninde geceyle uyanan bir ritim—ne zaman dokunsam,
uykuya dalmış yıldızlar gibi salınan bir kıvam.

Terin diliyle konuşan kelimeler var;
bir tartışmanın hemen ardından,

Nihal'im...
Ey sevdiğim…
Boynunda başlar bazen dua,
Usulca eğilirim sana,
Ne tapınırım, ne hükmederim;
Sadece severim…

Ten; ruhun değil, arzunun değil yalnızca,
anlamın da ilk kabuğudur.
Ve her dokunuş — ya bir duadır,
ya da bir yaradır.

Zarif bir bakış,

“Tenin de secdeye vardığı aşklar vardır…”

1. Fasıl: Ten, Ruhun Zarif Elçisidir

Ten; ruhun değil, arzunun değil yalnızca,
anlamın da ilk kabuğudur.

Tevafük: Nihal’im ile Kesişen An

Nihal’im,
Sen bir yapbozun en gizli kenar parçası,
Sessizlik içinde bekleyen bir sır gibi…
Yerini bulmayı arzulayan,

Her gören der ki: “Göz yaşların ayıp etti,
Oysa Nihal’imin ruhunda ağlayan su, kutsal bir sırdır.”
Ben baktım içime, inceledim varlığımı —
Kimse görmedi Nihal’imin kalbine işleyen canımı.

Lahza lahza gördüm sevgiyi, işaretler bıraktı gönlümde;

Nihal’in ruhunun derin kuyusuna inen,
O, hakikatin Müslüman’ıdır;
Başkalarının gölgelerinde dolaşıp
Ateş satanlarsa din taciridir.

Nihal’in kalbinde,