Dünya Yükünün Hamalı Şiirleri - Şair Dün ...

Ruhun Aynası

Nihal’im, gözlerin bir kandil gibi sarmış gecemi,
Ruhumun karanlık koridorlarında yürürken,
ışığın yol gösteriyor sessizce.
Her bakışın, bir sır perdesini aralıyor;

Günaydın Nihal Hanefendiciğim...
Sen sessiz kalınca sabahlar da suskunlaşıyor.
Ama ben yine de sana bir günaydın bırakıyorum,
çünkü her şeyden önce:
senin varlığın güzel,
seninle doğan gün güzel...

İnsanın kıymeti;
sevgi, merhamet, saygı, ilgi, hoşgörü, anlayış ve beraberlikte saklıdır.
Böyle yüreği dolu olanlara denir “insan”.
Sevmeyi sadece insan bilir,
İnsan olmayan, ne sevmeyi ne de seni anlayabilir.

Sağlam iken temas:
“Nihal, gönlüm seni soruyor”
“Nihal, tenimin sesi seni çağırıyor”

Belirsizlik kuyusunda:
“Acaba Nihal’in kalbi beni istiyor mu?”

Karanlıkta Kalan Gönül İçin Dua

Ey kalbim,
Bu acı seni yakıyor olabilir,
Ama kül olduktan sonra,
Toprağa düşen tohumsun sen.

Nihal’ime Mektup / Ruhun Meltemi

Tanrı, ilk nefeste seni bana kul kıldı,
Sonra keyfine el koymamı yasak etti.
Özlemin zamanını hesapladı,
Beklemeyi bana cehennem kıldı.

.
NİHAL'İMİN SOKAK ŞİİRİ

(Taş Döşeli Bir Aşkın İzinde)

Göğe baktım, Nihal’imi sipariş ettim,

“Gönül Yolunda Nihal’imin Zikrinde”


Yandım, bir aşkın ateşinde,
Adı yok bu yangının, ama varlığı sen — Nihal’im.
Geceyle gündüz arasındaki o ince çizgide,

Nihal Risalesi

Bölüm I: Ruhun Aynası

Ruhumda açtığın ilk pencere, Nihal’im,
Gözlerinle dokundun kırık geceme.

Araftayım ne yaşayabiliyorum ne de ölebiliyorum
Ömrüm koca bir enkaz olmuş altında kalan ben
Enkaz altındayım soğuktan donarak aç susuz bekliyorum sessiz çığlıklarım var
Şeytanlar kör sağır dilsiz susmuş vicdanlar
Selamı dinliyorum et kemik yığını ceset olarak enkaz altındayım
Ne kurtaran var beni enkaz altından ne de ölebiliyorum enkaz altındayım