DOST YARASI
Düşman vurduğunda canın yanar,
Geçer bir vakit sonra.
Ama dost vurdu mu insanı,
Acısı ömür boyu kalır da geçmez.
Çünkü düşmandan kötülük beklersin,
Tedbir alırsın, hazırlıklı olursun.
Dostun attığı taş ise
Hiç ummadığın yerden gelir.
Bir sofrayı paylaşmışsındır onunla,
Bir ekmeği bölmüşsündür yarı yarıya.
Gecenin en karanlık saatinde
Yaralarını ona göstermişsindir.
Sonra bir gün anlarsın;
Sana emanet ettiklerini
Bir hançer gibi taşımış içinde.
Ve zamanı gelince
En zayıf yerinden vurmuştur seni.
İşte o gün öğrenirsin;
Bazı ayrılıklar değil,
Bazı dostluklar öldürür insanı.
Şimdi ne bir sitemim var,
Ne de hesap soracak hâlim.
Sadece içimde sessizce büyüyen
Bir kırgınlık taşıyorum.
Çünkü dost yarası kapanmıyor...
Üstü örtülüyor sadece.
Aradan yıllar geçse de
Bir isim duyduğunda sızlıyor yürek,
Bir hatıra çıkıp geldiğinde
Gözlerin uzaklara dalıyor.
Ve insan anlıyor ki;
Düşmanın açtığı yara iz bırakır,
Ama dostun açtığı yara
İnsanın içindeki güveni alıp götürür.
Yine de kin tutmuyorum.
Çünkü ihanet eden kendini kaybeder,
İhanete uğrayan ise
İnsanları tanımayı öğrenir.
Ama bir gerçek var ki;
Dost yarası,
Yüreğin en derin yerine düşen
Ve ömür boyu unutulmayan bir sızıdır.
🖤🥀
Şair Yazar Ali SayeKayıt Tarihi : 1.06.2026 09:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!